ALBUM REVIEW
IAPETUS - The Mother Void
Teknik derinlik, melodik güç, dengesiz uzun besteler.
2019 tarihli "The Body Cosmic" sonrasında yedi yıllık sessizliğini bozan IAPETUS, insanın ölümlülüğü ile evrenin sonsuzluğu arasındaki ilişkiyi ele alan üçlemesini "The Mother Void" ile tamamlıyor. Yetmiş dakikaya yaklaşan albüm, iki dakikanın altındaki kısa geçişlerle dört uzun besteyi bir araya getiriyor. Bu yapı, grubun progresif death metal yaklaşımına uygun geniş bir hareket alanı sağlarken kompozisyonların kendi içindeki dengenin öne çıkardığı önemi belirgin kılıyor.
Matthew Cerami ve Jordan Navarro'nun müzikal dünyasında sert vokaller, tremolo gitarlar ve blast beat'ler melodik pasajlarla, temiz gitarlarla ve elektronik dokularla yan yana duruyor. Özellikle Fabienne Erni'nin konuk vokalleri, bu unsurlar arasındaki geçişleri belirginleştiren temel bileşenlerden biri. ELUVEITIE ve ILLUMISHADE ile tanınan Erni, yalnızca sert vokallere karşıtlık oluşturan sakin bir ses olarak kullanılmıyor; melodilerin yönünü ve parçaların duygusal ağırlığını da etkiliyor. Başlık parçasında Cerami'nin sert vokalleriyle Erni'nin mezzo-soprano yorumunun birbirine doğal biçimde devredilmesi, iki farklı vokal karakterinin aynı kompozisyon içinde ne kadar rahat bütünleşebildiğini gösteriyor. Araya giren kısa konuşma bölümü de ritmik yoğunluğu geçici olarak geri çekerek parçanın akışına nefes alacak bir alan açıyor.
Bu yaklaşımın en iyi sonuçlarından biri 'Red Giant'. Açılıştaki bölüm, parçanın ilerleyen dakikalarda alacağı biçimi hemen ele vermiyor; kompozisyon yaklaşık on iki dakika boyunca birkaç kez yön değiştiriyor. Farklı fikirlerin art arda sıralanmasından ibaret kalmayan bu hareketlilik, parçanın melodik yapısını da sürekli yeniden şekillendiriyor. Albümün en etkili anları, IAPETUS'un teknik yoğunluğu yalnızca karmaşıklık üretmek için değil, müzikal gerilimi değiştirmek için kullandığı bölümlerde ortaya çıkıyor. 'Red Giant'ın bu açıdan öne çıkması, uzun bestelerin mutlaka aynı yoğunluk düzeyini koruması gerekmediğini hatırlatıyor.
On yedi dakikayı aşan 'Aniara' ise daha tartışmalı bir örnek. Parça, melodik death metalin sertliğini atmosferik bölümlerle birleştirirken özellikle orta kısımlarında daha geniş ve sakin bir anlatı alanına yöneliyor. Synthesizer dokuları ve uzatılmış geçişler, müziğin kozmik temasını destekleyen bir boşluk hissi yaratıyor. Bununla birlikte, açılışın ve orta bölümdeki bazı pasajların yeterince gerilim üretmemesi, kompozisyonun bütünlüğünü zaman zaman zayıflatıyor. IAPETUS'un uzun besteleri farklı ruh hâlleri arasında dolaşabiliyor; ancak bu değişimlerin her zaman aynı ölçüde ikna edici bir gelişim çizgisi oluşturduğu söylenemez.
Albümün merkezindeki 'The Mother Void', bu geniş ölçekli besteciliğin daha dengeli bir örneği. Tremolo gitarların ve blast beat'lerin oluşturduğu hareket, Erni'nin melodik vokalleriyle karşılaştığında parçanın sertliği ortadan kalkmıyor; aksine, melodik bölümler çevresindeki yoğunluğun etkisini yeniden tanımlıyor. Cerami'nin sert vokalleriyle temiz vokaller arasındaki geçişler, parçanın farklı bölümlerini birbirine bağlayan temel unsur hâline geliyor. IAPETUS'un progresif death metal içindeki kimliği de bu karşıtlıkta belirginleşiyor: Teknik ayrıntılar, melodik anlatım ve atmosfer birbirinden bağımsız katmanlar olarak değil, aynı bestenin farklı yönleri olarak işliyor.
Albümün ikinci yarısında yer alan 'Énouement', kısa bir piyano bölümüyle yoğunluğu düşürüyor. Bir dakika elli bir saniyelik bu ara, uzun kompozisyonların ardından işlevsel bir dinlenme alanı oluşturuyor; ancak sonraki parça 'TON', albümün ölçeğini yeniden büyütürken bu genişliği yönetmekte daha fazla zorlanıyor. Yaklaşık on dokuz dakikalık kompozisyonun karmaşık gitar düzenlemeleri ve değişken yapısı, IAPETUS'un teknik kapasitesini ortaya koyuyor. Ne var ki özellikle orta noktadan itibaren belirginleşen groove odaklı bölüm, Gojira'yı çağrıştıran riff yaklaşımı ve farklılaşan müzikal yönelimle parçanın önceki bölümleri arasındaki bağı gevşetiyor. NE OBLIVISCARIS gitaristi Benjamin Baret'in konuk solosu da bu parçadaki benzerlikleri daha görünür kılıyor. Tek başına etkili olabilen fikirler, bir araya geldiklerinde aynı kompozisyonun doğal parçaları gibi hissettirmeyebiliyor. 'TON', albümün en iddialı yapıtlarından biri olmasına rağmen, uzunluğunun getirdiği her fırsatı aynı başarıyla değerlendiremiyor.
Kapanıştaki 'The World Be Undone' ise Erni'nin vokallerini yumuşak gitar eşliğinde öne çıkaran daha sade bir yaklaşım benimsiyor. Öncesindeki uzun bestelerin ardından bu ölçüde geri çekilen bir final, albümün yoğunluğundan uzaklaşmak için uygun bir seçenek. Bununla birlikte, parçanın sınırlı düzenlemesi ve kısa süresi, önceki kompozisyonların oluşturduğu geniş müzikal alanı güçlü bir sonuca bağlamakta yetersiz kalıyor.
Jens Bogren'in miks ve Tony Lindgren'in mastering çalışmaları, albümün farklı yoğunluk seviyelerini aynı prodüksiyon çerçevesinde buluşturuyor. Sert gitarlar, melodik pasajlar ve konuk vokaller, uzun bestelerin gerektirdiği ayrıntılı düzenlemeler içinde yer buluyor. Bununla birlikte, prodüksiyonun temizliği ve müzisyenlerin teknik yeterliliği, bestecilikteki her tercihi kendiliğinden anlamlı hâle getirmiyor. Albümün temel sorunu ses kalitesinden çok, bazı bölümlerin kendi uzunluklarını haklı çıkaracak gelişimi sürdürememesi.
"The Mother Void", IAPETUS'un önceki albümlerinde belirginleşen progresif ve melodik death metal anlayışını geniş bir ölçekte ileriye taşıyor. Fabienne Erni'nin katkısı, grubun melodik yönünü güçlendirirken sert vokallerle kurduğu karşıtlık da bestelerin karakterini belirginleştiriyor. Buna karşılık, 'Aniara' ve özellikle 'TON' gibi uzun parçalar, atmosfer yaratmakla kompozisyonu ilerletmek arasındaki dengenin her zaman korunamadığını gösteriyor. Albümün tür içindeki değeri, yalnızca teknik karmaşıklığından veya kozmik temasından değil, melodiyi ve sertliği aynı bütünlüğün parçaları olarak kullanabilmesinden geliyor. IAPETUS, bu yaklaşımı en iyi uyguladığı anlarda etkileyici sonuçlar elde ediyor; fakat daha sıkı bir yapısal editörlük, albümün güçlü fikirlerinin çok daha tutarlı bir bütün oluşturmasını sağlayabilirdi.
https://iapetus1.bandcamp.com/music
https://www.facebook.com/Iapetus.Metal