NIGHT HAG – Great Dismal Darkness

Dünyanın en güzel sesleri kesinlikle mağaraların içerisinden geliyor!

NIGHT HAG de Great Dismal Darkness ile bizi alıp karanlık bir mağaranın en dip noktasına bırakıyor. Oldukça ilkel bir kayıtla karşı karşıyayız ve albüm boyunca her gitar riffinde boğulmamanız neredeyse imkânsız. Özellikle “Effluvia Tendrils” parçasının sonlarına doğru yükselen cinnet dolu çığlıklar, sanki bütün albüm boyunca ciğerlerinizde biriken havanın son kırıntılarını da tüketiyor. Burada boğulmak yalnızca bir benzetme değil; grubun yaratmayı başardığı atmosferin doğrudan bir sonucu.

Albümün doom tarafı oldukça ağır basıyor. Ancak NIGHT HAG, bu yönelimi death metalin ağır ve ilkel tonlarıyla öylesine güzel harmanlamış ki ortaya yalnızca yavaş ilerleyen bir müzik değil, dinleyiciyi adeta yerlerde süründüren bir ses yığını çıkmış. Gitar tonları bana erken dönem CIANIDE'ı ya da COFFINS'i anımsattı. Bu çürümüş, kirli ve tavizsiz ses tercihi, grubun köklere duyduğu saygıyı da açıkça ortaya koyuyor. Üstelik bu tonların albümün prodüksiyonuna kattığı karakteri ayrıca takdir etmek gerekiyor. Her şeyin pırıl pırıl duyulmasına, gitarların gereksiz yere parlatılmasına ihtiyaç yok. Bazen doğru miktarda çürüme, bir albümün en büyük kazanımı olabiliyor.

Elbette albümün yaklaşık elli dakikaya yaklaşan süresinin biraz fazla olduğunu düşünüyorum. Bu kadar yoğun, ağır ve boğucu bir müziğin etkisini koruyabilmesi için dinleyicinin nefes alabileceği alanlara da ihtiyacı var. Öte yandan NIGHT HAG'i bir festivalde açılış grubu olarak sahneye çıkardığımı düşününce aklıma gelen ilk şey şu: Orada herkes ölür! Şaka bir yana, kayıtlarda bu kadar ezici bir ses çıkaran heriflerin sahnede nasıl bir kargaşa yaratacağını tahmin etmek hiç de zor değil. Canlı performansta beyninizi yemek isteyen adamlarla karşılaşacağımıza adım gibi eminim!

İkinci dalga yeni nesil gençlerin hâlâ bu kafada müzik yapıyor olması bana gerçekten mutluluk veriyor. Her şeyin modernleştiği, seslerin cilalandığı ve zaman zaman ruhunu kaybettiği bir ortamda NIGHT HAG gibi grupların bu ilkel, pis ve boğucu anlayışı sürdürmesi son derece kıymetli. Burada nostalji uğruna yapılmış bir taklitten ziyade, eski okulun ruhunu kendi karanlığında yaşatma arzusu hissediyorum.

Albümün favorileri ise benim için kesinlikle “The Terrible Old Woman” ve “Excoriate” oldu. Davulun farklı yaklaşımları ve özellikle vokalin albüm boyunca sergilediği çeşitli denemeler, parçaların atmosferini değiştirerek dinleyiciye keyifli anlar yaşatıyor. Bu çeşitlilik, albümün genelindeki tekinsizliği de besliyor.

NIGHT HAG, Great Dismal Darkness ile bizi rahat ettirmeye değil, yerin dibine sokmaya gelmiş. Benim söyleyeceğim bu kadar: Bu herifler konser sırasında sahneye çıktığında ortalıkta kesinlikle kargaşa çıkar!

facebook.com/nighthagva
nighthag666.bandcamp.com 
rottedlife.com
facebook.com/rottedlife 
rottedlife.bandcamp.com