ØLYP - I(m)MORTAL

Norveç fiyortlarında ortaya çıkıp Fransa’ya taşınan ØLYP, ilk albümü "I(m)MORTAL" ile iki kişilik bir kadronun üretebileceği ses alanını insanın algısını şaşırtacak derecede genişletiyor. Thibaud Lépicier’ın gitar ve bas, David Annenkoff’un davulları üstlendiği bu enstrümantal yapı; post-metal’in geniş atmosferlerini progressive metalin ritmik ve kompozisyonel hareketliliğiyle birleştirirken, müziğin merkezine insanlığın doğayla bozulan ilişkisini, çevresel krizi ve giderek belirginleşen bireyselliği yerleştiriyor. Fakat albümün tematik ağırlığı, müziğin önüne geçmiyor. Tam tersine, sözsüz anlatım burada düşünceleri açıklamak yerine onları sesin içindeki gerilim üzerinde dolaşan kelimelere dönüştürüyor.

Açılıştaki 'The Human Error', bu yaklaşımın en sert yüzünü gösteriyor. Ağır gitar ve bas riffleri, tok davulların yarattığı baskıyla birlikte kontrolünü kaybetmiş bir hareketlilik hissi oluşturuyor. Rifflerin tekrarı yalnızca ağırlık yaratmak için kullanılmıyor; davulun vurguları ve parçanın dinamikleriyle birlikte sürekli ileri itilen bir yapı kuruluyor. Ardından gelen '797' ise daha keskin ve teknik bir karakter taşıyor. Davulun belirgin vuruşları üzerine yerleşen gitar ve bas katmanları, parçanın daha agresif bölümleriyle melodik açılımları arasında belirgin bir karşıtlık yaratıyor. ØLYP burada karmaşıklığı kendi başına bir amaç hâline getirmiyor; ritmik hareketlilik, parçanın gerilimini biçimlendiren temel araçlardan biri olarak çalışıyor.

Bu hareketlilik albüm boyunca tek bir formda tekrarlanmıyor. 'One’s Tormented Mind Is A Crumbling Universe' önce giderek yükselen davul yapısıyla bir sıkışma hissi yaratırken, ortadaki kırılma sonrasında tempo ve yoğunluk geri çekiliyor. Daha ağır ve törensel karakter kazanan ikinci bölüm, ilk kısımdaki telaşın ardından fiziksel bir tükenme duygusu yaratıyor. Buradaki geçiş önemli, çünkü ØLYP'nin müziğinde dinamizm yalnızca daha hızlı veya daha ağır bölümlere ulaşmak anlamına gelmiyor. Yoğunluğu azaltmak da kompozisyonun dramatik yapısının bir parçası.

Albümün daha melodik ve atmosferik tarafı özellikle yaylıların devreye girdiği parçalarda belirginleşiyor. 'Molden'deki yaylı dörtlü, gitarların ve ritim bölümünün kurduğu zemine sonradan eklenmiş dekoratif bir unsur gibi durmuyor; parçanın duygusal eksenini değiştiriyor. Benzer biçimde 'Solace' ve 'The Great Denial – Part 1 & 2' içindeki keman, viyola ve çello kullanımı, ØLYP'nin post-metal atmosferini daha geniş bir kompozisyon alanına taşıyor. Buradaki orkestrasyonun işlevi, metalin ağırlığını yumuşatmak değil; ağırlık ile melankoli arasındaki mesafeyi açmak. Özellikle finaldeki 'The Great Denial – Part 1 & 2', bu yöntemin albüm içerisindeki en kapsamlı karşılığını sunuyor. Cenaze marşını andıran yaylı motifleriyle başlayan ilk bölüm, kolektif inkâr fikrini doğrudan sözlerle açıklamak yerine törensel bir atmosfer üzerinden kuruyor; ikinci bölümde melodinin açılması ise aynı malzemenin daha ferah ve özgürleştirici bir karakter kazanmasını sağlıyor.

ØLYP'nin progressive tarafı da burada önem kazanıyor. Albümdeki tempo değişimleri ve alışılmadık geçişler, müziği yalnızca karanlık post-metal kalıplarının içinde tutmuyor. 'The Great Acceleration' özellikle bu açıdan dikkat çekiyor; iki kişilik temel kadronun üzerine kurulan parça, değişken yapısıyla daha karmaşık ve hareketli bir kompozisyon anlayışına işaret ediyor. Buna karşılık albümün bütününde teknik gösteriş sürekli öne çıkarılmıyor. Gitarların, basın ve davulun birbirine verdiği karşılıklar duyulabilir ölçüde ayrışırken, yapı çoğu zaman melodik veya atmosferik bir fikrin etrafında şekilleniyor. Bu nedenle THE OCEAN, RUSSIAN CIRCLES, PSYCHONAUT ve NIGHT VERSES gibi isimlerle kurulabilecek akrabalıklar yalnızca tür etiketleri üzerinden değil, ağır bölümler ile daha açık ve melodik pasajların aynı kompozisyon içinde yan yana getirilmesi üzerinden anlam kazanıyor.

Üstelik "I(m)MORTAL"ın enstrümantal oluşu bir eksiklik duygusu yaratmıyor. ØLYP, vokalin taşıyabileceği anlatı işlevini gitarların melodik çizgilerine, ritmik değişimlere ve yaylıların tonal karakterine dağıtıyor. Bu yaklaşım albümün temasını da doğrudan açıklamak yerine dinleyicinin müzikteki karşıtlıklar üzerinden yorumlamasına izin veriyor. 'The Great Denial – Part 1'deki konuşma bölümü bu açıdan istisna oluştursa da, genel anlatım hâlâ enstrümantal kompozisyonun omuzlarında ilerliyor.

Prodüksiyon da bu genişlik duygusunu destekliyor. Gitar, bas ve davul yeterince belirgin kalırken orkestral bölümlerin miks içinde kaybolmaması, albümün farklı katmanlarını birbirinden koparmadan duyabilmeyi sağlıyor. Modern ve temiz yaklaşım, müziği aşırı cilalı bir progressive metal gösterisine dönüştürmüyor. ØLYP'nin ihtiyacı olan şey devasa bir ses kütlesi değil; ağır rifflerden akustik pasajlara, teknik ritimlerden yaylı düzenlemelerine kadar farklı dokuların aynı yapı içinde nefes alabilmesi.

"I(m)MORTAL"ın başlığındaki insan ölümlülüğüne yapılan vurgu da albümün müzikal karşıtlıklarıyla örtüşüyor. Doğa karşısındaki hâkimiyet iddiasının kırılganlığı, burada yalnızca çevresel bir mesaj olarak kalmıyor; müziğin sürekli biçim değiştiren yapısında da karşılık buluyor. Sertlik geri çekilip yerini melodik bir bölüme bırakabiliyor, karmaşık ritimler sadeleşebiliyor, yaylıların taşıdığı melankoli ağır gitarların arasından çıkabiliyor. Albümün anlatısal bütünlüğü de büyük ölçüde bu değişimlerden doğuyor.

İlk albüm olmanın getirdiği keşif duygusu, "I(m)MORTAL"ın en değerli taraflarından biri. ØLYP, post-metal'in ağırlığını progressive metalin teknik hareketliliğiyle buluştururken iki türün bilinen özelliklerini başarılı bir üslupla bir araya getirmekle yetinmiyor; ritim, melodi, yaylı düzenlemeleri ve dinamik karşıtlıkları aynı kompozisyon mantığı içerisinde birbirine bağlamaya çalışıyor. Yer yer karmaşıklığın yoğunluğu müziğin yönünü belirsizleştirse de, albümün asıl kimliği tam da bu kontrollü hareketlilikte ortaya çıkıyor. "I(m)MORTAL", çevresel ve felsefi temasını sloganlaştırmadan sesin yapısına yerleştiren; yogun atmosfer ile melankoli, tekniklik ile melodik ifade arasında kendi dengesini arayan dikkat çekici bir ØLYP başlangıcını ifade ediyor.

https://www.instagram.com/olyp_band
https://www.facebook.com/olyp.band
https://olypmusic.bandcamp.com/album/i-m-mortal

http://www.klonosphere.com
https://www.facebook.com/KLONOSPHEREPR
https://www.instagram.com/klonosphere