RAM - Against

İsveçli RAM, "The Throne Within" albümünün ardından geçen yedi yıllık arayı "Against" ile kapatıyor. Geleneksel heavy metalin seksenli yıllardan devraldığı gitar dili, melodik nakaratlar ve doğrudan şarkı yazımı, grubun bu kez daha öfkeli ve dirençli bir anlatımla buluşmasını sağlıyor. Önceki albümlerde de belirgin olan JUDAS PRIEST etkisi, burada özellikle ikili gitarların armonilerinde ve keskin rifflerde kendini gösteriyor. RAM'in türün yerleşik kalıplarına bağlılığı, yaratıcılığını sınırlayan bir tutuculuktan çok, bestelerin hangi zeminde şekilleneceğini belirleyen bilinçli bir tercih niteliğinde.

Açılıştaki 'Obsession'ın ardından gelen 'Ghost Emperor', hızlı gitar yürüyüşleri ve öne çıkan melodik lead'leriyle albümün temposunu belirliyor. Oscar Carlquist'in pürüzlü vokali, melodik çizgilerin önüne geçmeden parçalara sert bir karakter kazandırıyor. Harry Granroth ve Martin Jonsson'un gitarları, keskin rifflerle uyumlu armonileri bir araya getirirken Tobias Petterson'ın bas gitarı ritmik yapının altında sağlam bir temel oluşturuyor. Johan Reiven'ın prodüksiyon yaklaşımı da bu birlikteliği destekliyor. Enstrümanların birbirini boğmadığı, davulların doğal yankısının duyulabildiği ve gitarların cilalı bir yüzeyin arkasına saklanmadığı organik bir ses elde edilmiş. Bu tercih, RAM'in klasik heavy metal anlayışını güncel prodüksiyon alışkanlıklarına uydurmaya çalışmadan sunmasına olanak tanıyor.

Photo by Sanna Bäckström

'One Vs. All', daha orta tempolu ve marş karakterli yapısıyla albümün akılda kalıcı tarafını temsil ediyor. Yumruk kaldırmaya çağıran nakaratı ve ikili gitarların melodik yükselişi, şarkının doğrudanlığını destekliyor. Bu yaklaşımın kolayca sıradanlaşabilecek bir tarafı var; özellikle orta tempolu parçaların birbirine yakın bir izlenim bırakması, albümün bazı bölümlerinde şarkıların bireysel kimliğini zayıflatabiliyor. Yine de RAM, melodik fikirleri yeterince belirgin tuttuğunda bu sadeliği avantaja çevirmeyi başarıyor.

'Abattoir' ise albümün hız metaline en fazla yaklaştığı anlardan biri. Keskin gitar atakları ve yüksek temposuyla ACCEPT'in sert tarafını hatırlatan parça, gösterişe başvurmadan yoğunluk yaratıyor. 'Out of Control' daha rock odaklı bir karaktere sahip; gitar armonileri ve ileri doğru hareket eden ritmi, parçaya belirgin bir canlılık katıyor. İki şarkı arasındaki fark, RAM'in yalnızca hız üzerinden değil, rifflerin karakteri ve ritmik vurgular aracılığıyla da çeşitlilik yaratabildiğini gösteriyor. Özellikle 'Out of Control', klasik heavy metalin sahneye dönük enerjisini belirgin bir nakaratla birleştiriyor.

'Leaving' ile tempo geri çekildiğinde albümün melodik tarafı daha farklı bir biçimde ortaya çıkıyor. Daha ağır ilerleyen ritim, parçanın hüzünlü havasına alan açarken vokal melodisi ve akılda kalıcı nakaratı, bu bölümü sıradan bir tempo düşüşünün ötesine taşıyor. Şarkının bazı fikirlerinin uzun yıllar öncesine uzanması, mevcut albümdeki işlevini gölgelemiyor; aksine, RAM'in melodik yaklaşımının zaman içinde geçerliliğini koruyabildiğini düşündürüyor. Buna karşılık, albümün adını taşıyan 'Against', direnç temasını daha doğrudan ve sert bir biçimde işlerken iyi bir nakarata rağmen çevresindeki parçaların gerisinde kalıyor.

'Night Blade', sade riff yazımının ne kadar etkili olabileceğini gösteren bir başka örnek. Yetmişlerin ve seksenlerin başındaki heavy metal geleneğine yaslanan ana gitar motifi, kolayca hatırlanabilecek bir nakaratla birleşiyor. Burada teknik karmaşıklığa ihtiyaç duyulmaması, parçanın gücünü azaltmıyor; tersine, melodik fikrin gereksiz ayrıntılarla gölgelenmesini önlüyor. 'Rising Again' ise atak ritmi ve uyumlu gitar melodileriyle daha görkemli bir çizgiye yöneliyor. Seksenler power metalini anımsatan bu yapı, yer yer daha gösterişli melodik tercihlerle genişlese de albümün genel karakterinden kopmuyor.

'1984', ritmik yaklaşımı ve huzursuz edici melodisiyle diğer parçalardan ayrılıyor. George Orwell'in distopik dünyasını çağrıştıran başlığına uygun biçimde, kontrol ve baskı fikrini müziğin yarattığı gerilim üzerinden hissettiriyor. Davulların farklı ritmik vurguları ve melodinin karanlık karakteri, geleneksel heavy metal çerçevesinde daha tekinsiz bir atmosfer kurulmasını sağlıyor. Bu parça, RAM'in alışıldık riff ve nakarat formülünün dışına fazla çıkmadan da farklı bir ifade alanı oluşturabildiğini gösteriyor. Kapanıştaki 'The Final Hour' ise dramatik gitar melodileri ve kararlı ilerleyişiyle albümü tamamlıyor; parçanın etkisi, gereksiz teknik gösteriler yerine düzenlemenin bütünlüğüne dayanıyor.

"Against", RAM'in uzun aradan sonra kimliğini yeniden tanımlamaya ihtiyaç duymadığını ortaya koyan, besteciliğinin temel dayanaklarına güvenen bir çalışma. Albümde her parça aynı ölçüde ayırt edici değil ve bazı orta tempolu bölümler tekrar dinlemelerde birbirine yaklaşabiliyor. Buna karşın hızlı parçaların keskinliği, gitar armonilerinin melodik gücü ve prodüksiyonun doğal karakteri, bu sınırlılığı büyük ölçüde dengeliyor. RAM, geleneksel heavy metalin değerini nostaljik bir taklitten öte iyi kurulmuş riffler, güçlü nakaratlar ve ölçülü düzenlemeler üzerinden savunuyor. "Against", türün sınırlarının dışına çıkmayı denemeden, bu sınırlar içinde hâlâ etkili ve kendine güvenen şarkılar yazılabileceğini hatırlatan bir albüm.

https://www.ram-metal.com/