Album Review
FVNERAL FVKK – Indecent Idols
Indecent Idols karanlık tarihle yüzleşiyor
Selam millet, nasıl gidiyor? Bosphorus Open Air Festival üstümüzden feci bir şekilde geçti. O kadar güzel anılarla ayrılmanın yanı sıra, ister istemez stresli zamanları da oldu tabii. Ama arkada öyle bir ekip var ki mitralyöz gibi aksatmadan sıktılar tüm kurşunları. Neyse, feci yorulduk tabii ama değdi. Şimdi de yorgunluğu atma zamanı. Eğlendiğimize göre azıcık da hüzünlü ve acı gerçekleri işitme zamanı. Tabii bunu da kimden işiteceğiz? Alman FVNERAL FVKK grubundan.
FVNERAL FVKK, destansı doom metalini oldukça sert bir biçimde ifade ediyor. Yaklaşımları tamamen doom metalin sanatsal tarafında kalırken, temayla eşleşen şarkı sözleri grubun tartışmalı konulardan korkmadığını açıkça gösteriyor. FVNERAL FVKK potansiyelini daha ilk albümü Carnal Confessions ile kanıtlamıştı. Indecent Idols ile aynı doğrultuda ilerlediklerini duymak ise oldukça güzel.
Bu albümde yoğun bir kasvet ve hüzün hâkim. Karamsar bir doom metal havasını baştan sona koruyan grup, ölçülü melodik dokunuşları ve abartıdan uzak soloları öne çıkarıyor. Vokalist Cantor'un bunların üzerine kurduğu dokunaklı şarkı söyleme stili ise grubun sesini tamamlayan en önemli unsurlardan biri. Temiz vokal kullanımı, klasik doom yaklaşımına ayinsel bir hava katıyor. Yalın riffler ve zaman zaman tekinsiz bir ilahi hissine yaklaşan vokaller, son derece tedirgin edici bir atmosfer yaratıyor.
Buradaki zorlu kısım yalnızca müziğin ağırlığından kaynaklanmıyor. Albümün sözlerinde anlatılanların önemli bir bölümünün gerçek olaylardan beslenmesi, ortaya çıkan atmosferi çok daha ağır bir hâle getiriyor. FVNERAL FVKK, karanlığı yalnızca doom metalin alışılmış kasvetinden üretmiyor yani; tarih boyunca yaşanmış istismar, baskı, fanatizm ve dinî otoritenin karanlık taraflarını müziğin içerisine yerleştiriyor.
“Bishop of the Iron Guard” bunun en belirgin örneklerinden biri. Parça, Romanya’daki Iron Guard'ın dinî sembolizm ile aşırı milliyetçi ve şiddet yanlısı siyaset arasındaki bağını işlerken, sözlerdeki Brother Trifa göndermesi de bu tarihsel çerçeveyi güçlendiriyor. Viorel Trifa, Iron Guard içerisindeki öğrenci hareketinin önde gelen isimlerinden biriydi ve Ocak 1941'deki Legionary ayaklanmasının başlamasında rol oynayan isimler arasında yer aldı. Iron Guard hareketinde dinî dil ve sembollerin şiddeti meşrulaştıran bir araç olarak kullanıldığına dair tarihsel kayıtlar da bulunuyor. FVNERAL FVKK burada yalnızca politik bir olay anlatmıyor; inanç, otorite ve fanatizmin nasıl aynı zeminde buluşabildiğini karanlık bir doom metal atmosferi içerisinde gösteriyor.
“Even In Death (We Possess You)” ise meselenin toplumsal boyutundan çıkıp bireyin üzerinde bıraktığı yıkıma yöneliyor. Kurumsal istismar, korku ve kontrol duygusu parçanın merkezine yerleşmiş. Burada anlatımın kişisel hâle gelmesi önemli; grup olayları uzaktan anlatmak yerine mağduriyetin yarattığı çaresizliği hissettirmeye çalışıyor. Cantor'un temiz ve dokunaklı vokali, ağır gitarlarla birleştiğinde parçaya neredeyse bir ağıt karakteri kazandırıyor. Müzik sakin görünürken sözlerin taşıdığı ağırlık sürekli olarak gerilimi ayakta tutuyor.
“A Hidden Threnody” bu yaklaşımı daha da ileri götürüyor. Ballarat'taki Katolik kurumlara ilişkin istismar iddiaları ve kurumların bu iddialara verdiği tepkiler, Avustralya Kraliyet Komisyonu'nun kapsamlı incelemelerinden birinin konusu olmuştu. Komisyon, Ballarat Piskoposluğu ve Christian Brothers kurumlarının çocuk istismarı iddialarına karşı verdikleri yanıtları, mağdurların yaşadığı uzun vadeli etkilerle birlikte inceledi. FVNERAL FVKK burada doğrudan mağdurun sesine yaklaşarak sessizlik, korku ve adalet duygusunun yok oluşunu öne çıkarıyor. Şarkının müzikal yapısındaki ağır ve sabırlı ilerleyiş de bu hissi destekliyor. Rifflerde acele edilmiyor; aksine aynı karanlık düşüncenin içerisinde dolaşmamızı sağlıyor.
“The Beasts of Speyer” ise başka bir tarihsel vakaya uzanıyor. Speyer'deki bir Katolik çocuk kurumuna ilişkin 2021'de kamuoyuna yansıyan bir soruşturma raporunda, onlarca yıl boyunca çocuklara yönelik ciddi istismar iddiaları ve kurum içerisindeki yönetimsel başarısızlıklar gündeme gelmişti. Raporda 175 kişinin mağdur olarak yer aldığı aktarılmıştı. Grup burada anlatıyı suçluluk ve itiraf ekseninde kuruyor. Parçanın başlangıcındaki günah çıkarma atmosferi, ilerledikçe vicdanın ağırlığına dönüşüyor. Doom metalin ağır temposu da bu suçluluk duygusunun üzerine çöken bir gölge gibi çalışıyor.
“Crosses to Gallows” ise albümün tarihsel tarafını kara bir ironi üzerinden kuruyor. Parçanın merkezindeki Mastro Titta, Papalık Devletlerinin ünlü celladı Giovanni Battista Bugatti. Treccani'ye göre 1796 ile 1864 arasında 514 infaz gerçekleştirdi; infaz yerine gitmeden önce günah çıkarıp komünyon aldığı da kayıtlarda yer alıyor. FVNERAL FVKK'nın “Tanrı'nın doktoru” fikri tam da burada anlam kazanıyor. Günah bir hastalık, infaz ise sözde tedavi hâline geliyor. İlaç yerine giyotin, balta ve ilmik kullanan bu grotesk “doktor” figürü, dinî otorite ile cezalandırma arasındaki bağı oldukça karanlık bir ironiyle ortaya koyuyor. Parçanın ağır ve törensel ilerleyişi de bu tabloyu daha da güçlendiriyor.
Albümün dikkat çekici tarihsel duraklarından biri de “Leichensynode”. Burada grup 897'de yaşanan Cadaver Synod'a, yani ölmüş Papa Formosus'un mezardan çıkarılarak yargılandığı o tuhaf iktidar hesaplaşmasına uzanıyor. Papa Stephen VI tarafından düzenlenen davada Formosus'un cesedi papalık giysileriyle oturtularak yargılandı ve ölümünden sonra mahkûm edildi. FVNERAL FVKK'nın ilgisini çeken nokta yalnızca olayın groteskliği değil; kutsal bir makamın nasıl dünyevi bir güç savaşının parçasına dönüşebildiği. Basslar, törensel atmosfer ve ağır doom yürüyüşleri de parçayı adeta karanlık bir ayine çeviriyor.
Bu nedenle Indecent Idols'u parça parça değerlendirmekten ziyade bir bütün olarak ele almak gerektiğini düşünüyorum. Her şarkı farklı bir tarihsel olaya, farklı bir suç biçimine veya farklı bir güç ilişkisine dokunsa da hepsi aynı karanlık dünyanın içerisinde birleşiyor. Albümün asıl gücü de burada ortaya çıkıyor: tek tek rifflerden çok, baştan sona korunan atmosfer dinleyiciyi içine çekiyor.
Decanus Obscaenus ve Pastor Pellex'in gitar çalışmaları, grubun istediği atmosferi yakalamasında büyük rol oynuyor. Oldukça sade kalmaya çalışsalar da riffler akılda kalıcı ve yürek burkan bir şekilde yazılmış. Gereksiz gösterişten kaçınmaları, melodilerin ve gitar yürüyüşlerinin daha fazla hissedilmesini sağlıyor. Sololar da aynı anlayışın içerisinde kalıyor; parçaların önüne geçmek yerine oluşturulan ruh hâlini destekliyor.
Sonuç olarak FVNERAL FVKK, klasik doom metalin ağırbaşlı ve törensel yapısını korurken bunu gerçek tarihsel olayların taşıdığı karanlıkla birleştiriyor. Cantor'un dokunaklı temiz vokalleri, sade ama güçlü riffler, ölçülü melodiler ve yoğun kasvet duygusu Indecent Idols'u baştan sona tek bir atmosfer içerisinde tutuyor. Grubun burada yaptığı şey yalnızca karanlık bir doom metal albümü hazırlamak değil; tarihin karanlık sayfalarını kendi ayinsel doom metal diliyle yeniden yorumlamak.
Indecent Idols, FVNERAL FVKK'nın ilk albümünde ortaya koyduğu potansiyelin üzerine inşa ettiği, ağır, kasvetli ve rahatsız edici bir çalışma. Bazen müziğin kendisinden çok anlatılanların ağırlığı altında eziliyorsunuz. Zaten albümün en büyük başarısı da tam olarak burada yatıyor.
https://fvneralfvkk.bandcamp.com/
https://www.facebook.com/fvneralfvkk/