Inline image

Seinäjoki çıkışlı i HELVETE, 2018'den bu yana melodik black ve death metalin kesişiminde ilerleyen, bestelerinde farklı türlerin olanaklarına açık bir çizgi izliyor. Henüz sahne performansı gerçekleştirmemiş olan grubun müzikal üretimini stüdyo kayıtları üzerinden sürdürmesi de bu projenin bugüne kadarki karakterini belirleyen ayrıntılardan biri. Üçüncü albüm "Halla"da ise Kuzey Finlandiya'nın sert doğa koşulları, tarihsel mücadeleler ve karanlık folklorla ilişkilendirilen bir anlatı dünyası, soundun melankolik yönüyle birleşiyor.

Altı parçadan oluşan albümün açılışını yapan 'Nälkätalvi', bu atmosferin temel bileşenlerini hemen ortaya koyuyor. Çan sesleriyle şekillenen uğursuz girişin ardından keskin gitar riffleri ve sert vokaller devreye girerken, melodik yapı parçanın karanlık karakterini yalnızca destekleyen bir unsur olarak kalmıyor. i HELVETE'nin besteciliğinde melodinin önemli bir yeri var; gitarlar zaman zaman melodik death metal geleneğini hatırlatan çizgilere yönelirken, black metalin tremolo ağırlıklı yaklaşımı ve daha sert riff geçişleri müziğin saldırgan tarafını koruyor. INSOMNIUM'u çağrıştıran bazı gitar melodileri ve atmosfer kullanımı da bu iki yaklaşımın nerede kesiştiğini gösteriyor. Bununla birlikte, i HELVETE'nin müziği yalnızca bu iki türün alışıldık özelliklerini bir araya getirmekle sınırlı değil.

Inline image

'Halla', açılış parçasının ardından daha ağır ve hareketli rifflerle ilerliyor. Gitarların motorik bir ritim duygusuyla kurduğu bölümler, albümün melodik karakterine fiziksel bir ağırlık kazandırıyor. 'Ikuinen Yö'de ise melankoli ile öfke arasındaki geçiş daha belirgin. Parçanın ilk bölümündeki karamsar melodiler, ilerleyen dakikalarda yerini daha sert ve öfkeli bir anlatıma bırakıyor. Bu değişim, albümün genelinde hissedilen ruh hâli farklılıklarının da iyi bir örneği. karanlık atmosferi tek bir duygusal çizgide sürdürmek yerine, zaman zaman öfkeyi ve çaresizliği aynı beste içerisinde karşı karşıya getiriyor.

Yaklaşık on dakikalık 'Kaukana Kaukaisuudessa' ise albümün en fazla dikkat gerektiren bölümü. Glockenspiel, anlatıcı sesi, bas gitar solosu, saksafon ve daktilo sesleri gibi alışılmadık unsurlar, parçayı geleneksel melodik black/death metal sınırlarının dışına taşıyor. Bu tercihlerin her biri tek başına ilgi çekici olsa da asıl mesele, farklı seslerin bestenin bütünlüğüne ne ölçüde katkıda bulunduğu. Parça, bu konuda hem albümün yaratıcı potansiyelini hem de sınırlarını ortaya koyuyor. Genişleyen müzikal yapı, alışılmış gitar ve davul birlikteliğinin dışına çıkmak için yeterli alan yaratıyor; fakat eklenen unsurların her zaman aynı ölçüde bütünleştiğini söylemek güç. Özellikle saksafon ve diğer konuk enstrümanların yer aldığı bölümlerde ses dengesi zaman zaman bulanıklaşıyor. Buna rağmen parçanın hatırlanabilirliği, albümdeki diğer bestelere kıyasla daha yüksek. Buradaki sorun fikirlerin yetersizliği değil, bu fikirlerin tek bir güçlü müzikal kimlik altında birleşmesini sağlayacak düzenlemenin her noktada kurulamaması.

Daha kısa ve karanlık bir karakter taşıyan 'Hiljaisuuteen', sert vokalleri ve yoğun atmosferiyle albümün ölüm ve yıkım duygusunu öne çıkarırken, kapanıştaki 'Päätösmatka' klavye kullanımıyla melankolik anlatımı yeniden ön plana taşıyor. Parçalar arasındaki ruh hâli değişimleri, "Halla"nın tekdüze bir karanlık anlayışına saplanmasını engelliyor. Bununla birlikte, bestelerin kendi içindeki farklı bölümler kadar parçaların birbirinden ayrılan müzikal kimlikleri de önemli. Albümde iyi düşünülmüş riffler, ilgi çekici geçişler ve beklenmedik enstrüman tercihleri bulunmasına rağmen, bunların tamamı güçlü bir beste hafızasına dönüşemiyor.

Bu noktada prodüksiyon da tartışmanın önemli bir parçası hâline geliyor. Geleneksel black metal estetiğine yakın duran ses yaklaşımı, albümün soğuk ve kasvetli karakteriyle uyumlu. Sorun, bu tercihin kendisinden ziyade miksin parçalar arasında gösterdiği tutarsızlık. Bazı bölümlerde enstrümanlar oldukça net duyulurken bazı bölümlerde sesler birbirine karışıyor ve özellikle konuk enstrümanların kullanıldığı kısımlarda ayrışma kayboluyor. Ses seviyesi ve berraklığındaki bu değişkenlik, albümün bütünlüklü bir dinleme deneyimi sunmasını zorlaştırıyor. Üstelik farklı müzikal unsurları bir araya getirmeye çalışan bir albümde, miksin bu unsurlar arasındaki ilişkiyi açık biçimde kurması gerekir. Burada yaşanan sorun, i HELVETE'nin bestecilik açısından ortaya koyduğu fikirlerin etkisini de azaltıyor.

"Halla", melodik black/death metalin geleneksel bileşenlerini folk, thrash, klasik heavy metal ve caz dokunuşlarıyla grubun soundunu yeni alanlara taşıyan çalışan bir çalışma. Bu çeşitlilik grubun müzikal olanaklarını gösteriyor; fakat farklı fikirlerin bulunması, tek başına güçlü bir albüm kimliği oluşturmak için yeterli değil. Özellikle 'Kaukana Kaukaisuudessa' gibi parçalar, i HELVETE'nin daha cesur ve alışılmadık düzenlemelere yönelebileceğini gösterirken, bu yaklaşımın bestelerin akılda kalıcılığına aynı ölçüde yansımaması önemli bir eksiklik. "Halla", müzisyenlik ve yaratıcı fikirler açısından tatmin edici bir potansiyel taşıyor; ancak bu potansiyeli tutarlı bestecilik ve dengeli bir prodüksiyonla destekleyemediği için güncel melodik black/death metal içerisinde kendisine belirgin bir yer açmakta zorlanıyor.

Inline image

Bandcamp

Instagram

Facebook

Spotify

Youtube 

Apple Music

Deezer

Amazon Music

Tidal