ALBUM REVIEW
MORGAL – The Seventh Circle
Black Metal ve Heavy Metal Arasında Ateşli Bir Saldırı
2018 yılında yayımladığı EP ile dikkatleri üzerine çeken Finlandiyalı MORGAL, black metalin saldırganlığını speed, thrash ve geleneksel heavy metal dinamikleriyle birleştiren genç kuşağın en enerjik isimlerinden biri olarak öne çıktı. 2021 tarihli ilk albümü "Nightmare Lord" ile yeraltı sahnesindeki konumunu güçlendiren grup, geçen süreçte yaşadığı kadro değişimlerinin ardından ikinci albümü "The Seventh Circle" ile geri dönüyor. Werewolf Records etiketiyle yayımlanan çalışma, MORGAL'ın erken dönemindeki dizginsiz karakteri daha olgun bir şarkı yazımı anlayışıyla yeniden buluşturduğu bir dönüm noktası niteliği taşıyor.
Albüm, black metalin günümüzde sıkça karşılaşılan atmosfer merkezli, katmanlı ve içe dönük yaklaşımından bilinçli biçimde uzak duruyor. Kaydın temelini oluşturan şey karanlık atmosferden çok hareket, saldırganlık ve sürekli ileri itilen bir momentum hissi. Ancak bu saldırganlık, birçok black/thrash hibritinde görüldüğü gibi kontrolsüz bir hız gösterisine dönüşmüyor. MORGAL’ın burada kurduğu denge, albümün asıl belirleyici yönünü oluşturuyor: kaotik görünmesine rağmen dikkatle şekillendirilmiş bir riff organizasyonu.
2021 tarihli "Nightmare Lord" ile karşılaştırıldığında "The Seventh Circle", grubun erken dönemindeki dizginsiz karaktere yeniden yaklaşırken bunu daha gelişmiş bir şarkı yazımı anlayışıyla yapıyor. Kadroya katılan ikinci gitarist Killhammer ve bas/vokal görevini üstlenen Tomb Nekrofiler, MORGAL’ın müzikal kimliğini kökten değiştirmemiş olsa da özellikle gitar düzenlemelerinde hissedilir bir yoğunluk yaratmış durumda. Albüm boyunca duyulan çift gitar kullanımı yalnızca melodik süsleme görevi görmüyor; birçok parçanın dramatik gerilimi, birbirini takip eden armonik katmanlar ve karşılıklı lead geçişleri üzerinden inşa ediliyor.
Müzikal açıdan bakıldığında albümün omurgasını black metal, speed metal ve geleneksel heavy metal arasında kurulan oldukça eski fakat günümüzde daha az rastlanan bir ilişki oluşturuyor. MORGAL, thrash etkilerini kullanmasına rağmen Deströyer 666 ya da Deathhammer çizgisine yaklaşmıyor. Şarkıların saldırganlığının kaynağı daha çok Fin black metal geleneğinin kontrolsüz enerisinden geliyor. Buna karşın gitarların melodik dili yer yer Dissection’ın melankolik armoni anlayışını, yer yer de 90'ların sonundaki İsveç black metalinin keskin melodik karakterini hatırlatıyor.
Albümün en dikkat çekici yönlerinden biri prodüksiyon tercihleri. "Nightmare Lord" zaman zaman müzikal detayları bastıracak kadar yoğun bir ses duvarı yaratırken, "The Seventh Circle" daha nefes alan bir miks anlayışına sahip. Bu sayede gitar melodileri ve armonik yapı çok daha belirgin hale geliyor. Özellikle hızlı bölümlerde bile rifflerin birbirine karışmaması, albümün yüksek temposunun yorucu bir bulanıklığa dönüşmesini engelliyor. Davullar sürekli ileri doğru iten bir enerji üretirken mekanik ya da steril bir performans hissi yaratmıyor. SS Exiler’in çalımı, teknik gösterişten çok kontrol altında tutulan bir taşkınlık hissi üzerine kurulu.
Albüm açılışındaki “Stormchaser”, grubun niyetini birkaç dakika içinde ortaya koyuyor. Şarkı, black metal tremolo riffleri ile speed metal dürtüsünü aynı eksende birleştirirken sürekli yükselen gitar melodileri sayesinde yalnızca hız üzerinden etkili olmaya çalışmıyor. MORGAL’ın beste anlayışında dikkat çeken nokta da burada ortaya çıkıyor: tempo bir amaç değil, şarkıların doğal hareket biçimi olarak kullanılıyor. Bu nedenle albümün en hızlı anları bile atletik bir performans sergilemekten çok, belirli bir ruh halini sürdürmeye hizmet ediyor.
“Goddess of Death” ise albümün melodik tarafını daha görünür kılan parçalardan biri. Şarkının agresif temposu korunurken çift gitar harmonileri ve lead çalışmaları müziğe belirgin bir melankoli katıyor. Burada kullanılan melodik dil, black metalin geleneksel kötücül estetiğini yumuşatmıyor; aksine parçanın dramatik ağırlığını artırıyor. MORGAL’ın melodiyi kullanma biçimi tam da bu nedenle önemli. Melodi burada atmosfer yaratmak için değil, rifflerin etkisini güçlendiren yapısal bir unsur olarak işlev görüyor.
Albümün sonlarına doğru gelen “The Damned from the Seventh Circle” ise grubun yalnızca hız üzerinden çalışan bir formüle bağlı kalmadığını gösteriyor. Daha geniş yapıdaki riffler ve kontrollü tempo değişimleri, albüm boyunca hissedilen cehenneme iniş temasını müzikal düzlemde destekliyor. Bu noktada albümün konsept yaklaşımının yalnızca şarkı isimlerinde kalmadığı görülüyor. Parçalar arasında belirgin bir dramatik süreklilik mevcut ve bu durum albüme beklenenden daha güçlü bir bütünlük kazandırıyor.
Görsel kimlik de müziğin yöneldiği estetikle doğrudan uyum içerisinde. Satvrnvs Noctvrna Art imzalı kapak çalışması, günümüz black metalinde sıkça görülen minimalist veya kozmik yönelimlerden tamamen uzak. Zincirler, mağara, iblisi andıran figür ve yoğun sarı-kahverengi renk paleti; albümün müzikal karakterindeki aşırılığı ve geleneksel metal köklerini yansıtıyor. Kapak görseli bilinçli biçimde gösterişli ve abartılı duruyor. Ancak bu abartı müziğin kendi yaklaşımıyla örtüştüğü için yapay bir nostalji hissi yaratmıyor. MORGAL burada şeytani estetiği entelektüel bir sembolizm alanına taşımaktan çok, klasik metalin doğrudan ve saldırgan görsel dilini sahipleniyor.
"The Seventh Circle"ın en güçlü yanı, black metal ile heavy metal arasındaki ilişkinin günümüzde çoğu grubun tercih ettiği nostaljik yeniden üretim anlayışına sapmadan kurulabilmesi. Albüm elbette yeni bir alt tür yaratmıyor ya da türün sınırlarını yeniden çizmiyor. Ancak sahip olduğu melodik zenginlik, çift gitar düzenlemeleri ve kontrollü saldırganlığı sayesinde çağdaş black metal sahnesinde kendine özgü bir alan açmayı başarıyor. MORGAL burada gelenekleri yeniden yorumlamaktan çok onları daha keskin, daha aç ve daha tutarlı bir forma dönüştürüyor. Bu da "The Seventh Circle"ı yalnızca yüksek tempolu bir black metal albümü olmaktan çıkarıp, türün klasik saldırganlık anlayışını güncel bir üretim kalitesi ve güçlü şarkı yazımıyla yeniden anlamlı hale getiren bir çalışma konumuna yerleştiriyor.
OZAN