Inline image

Lima yeraltı sahnesinin deneyimli isimlerinden oluşan FUNERAL, ilk kaydında  saf bir tür üzerinde üretim tutumunda israr etmeyerek türleri birbirlerinin içine geçiriyor. 25 Eylül'de CALIGARI RECORDS ve BLACK LEGION RECORDS ortaklığıyla yayımlanan beş parçalık "Funeral", yaklaşık 16 dakikaya sığan yapısıyla uzun soluklu bir atmosfer çalışmasından çok doğrudan fiziksel etki yaratmaya odaklanan bir kayıt. Buradaki black metal, punk/hardcore ve deathrock unsurlarının ritmik karakter üzerinden birbirlerini sürekli dönüştürmeleri kaydın belirleyici tarafını oluşturuyor.

Açılıştaki 'Bala Perdida', FUNERAL'ın çalışma yöntemini birkaç dakika içinde ortaya koyuyor. Kalın ve saldırgan bas çizgisi parçayı punk eksenine oturturken gitarların disonant çıkışları kısa süre içinde black metalin tremolo ve blast beat dünyasına geçiyor. Bu geçişler keskin olsa da rastgele değil; davullar parçanın yönünü değiştiren temel unsur hâline geliyor. Aynı riff, ritmik çerçeve değiştiğinde farklı bir türe aitmiş gibi duyulabiliyor. Araya giren daha kadanslı bölümler de bu hareketliliği frenlemek yerine hardcore tarafını belirginleştiriyor. Vokallerdeki yüksek perdeli çığlıklarla daha kontrolsüz, neredeyse delirmiş hissi veren haykırışların karşılaşması ise bu müzikal gerilimi tamamlıyor.

'Averno'da black metal tarafı daha açık biçimde öne çıkıyor. Yine de davulların punk kökenli itiş gücünü tamamen terk etmemesi, parçayı geleneksel bir black metal egzersizine dönüştürmüyor. Gitarların hızlandığı bölümlerde tremolo ve blast beat kullanımı ham karakteri güçlendirirken, bas gitar müziğin punk damarını sürekli canlı tutuyor. Bu nedenle FUNERAL'ın müziğinde türler arasında geçiş yapan şey yalnızca gitar tonu veya vokal biçimi değil; aynı zamanda parçaların ritmik omurgası.

Inline image

'Almas En El Abismo' bu yaklaşımın daha melodik tarafını gösteriyor. Riffler önceki parçalardaki kadar doğrudan saldırgan olmak yerine akılda kalıcılığı artıran motiflere yaslanıyor. Deathrock etkisinin daha belirgin hissedildiği gitar tonu ve melodik çizgi, müziğe kısa süreli bir ürperti katarken temel punk hareketliliği korunuyor. Hatta parçanın orta tempolu yapısı ve vokaller dışarıda bırakıldığında Oi! geleneğine yaklaşan kadansları, FUNERAL'ın ekstrem metal ile punk arasındaki mesafeyi ne kadar rahat kapattığını gösteriyor. Burada melodik yaklaşım süs olarak kullanılmıyor; parçanın hafızada kalmasını sağlayan temel araçlardan birine dönüşüyor.

'Tumbas Vacias' ise bas gitarı yeniden merkeze alarak daha crust ağırlıklı bir karakter kuruyor. Gitarların ürkütücü melodileri ve vokallerin yankılı, daha kovuk bir tonda duyulması deathrock tarafını genişletirken, gang vokal dokunuşları parçanın hardcore köklerini belirginleştiriyor. FUNERAL'ın melodik yaklaşımı da burada daha iyi anlaşılabiliyor: grup melodiyi temiz veya parlak bir estetik üzerinden değil, kirli gitar tonları, tekrarlar ve karanlık armonik renkler içinde kullanıyor. Bu nedenle parçaların akılda kalıcılığı, müziğin hamlığını azaltmıyor.

Kapanıştaki 'El Entierro' ise black metal saldırısını yeniden öne çıkarıyor. Blast beat'lerin hızlandırdığı gitarlar ve keskin bas çizgisi, albümün başındaki punk enerjisini bu kez daha vahşi bir black metal çerçevesine taşıyor. Bununla birlikte kayıt boyunca görülen temel özellik burada da korunuyor: hız tek başına amaç değil. Bas gitarın ritmik ağırlığı ve gitarların melodik/dissonant hareketleri, parçanın yalnızca hızlı değil, karakterli duyulmasını sağlıyor. Son bölümdeki atmosferik etkinin sınırlı kalması da önemli; FUNERAL karanlık bir ruh hâli yaratıyor fakat bunu geniş ambiyanslar veya uzun atmosferik pasajlarla değil, doğrudan performansın sertliğiyle yapıyor.

Bu noktada prodüksiyon tercihi de müziğin karakteriyle örtüşüyor. Will Killingsworth tarafından Dead Air Studios'ta mikslenen ve masterlanan kayıt, modern extreme metalin ayrıştırılmış ve steril yaklaşımından uzak duruyor. Bas gitarın belirginliği özellikle önemli; çünkü grubun punk/hardcore tarafını taşıyan ana unsurlardan biri bu enstrüman. Gitarlar ise zaman zaman chorus ve yankı etkileriyle kirli, eski okul bir yüz kazanırken davullar ham enerjiyi koruyor. Vokallerin tek bir saldırı biçimine sıkışması yer yer albümün ifade alanını daraltıyor; ancak bu tekdüzelik, FUNERAL'ın bilinçli olarak doğrudan ve kaba bir ses estetiğine yaslanması nedeniyle bütünüyle karakter dışı kalmıyor.

"Funeral"ın dikkat çekici tarafı, farklı türleri bir araya getirmesi değil; bu türlerin işlevlerini aynı kompozisyon içerisinde değiştirebilmesi. Bir riff black metal karakteriyle başlayıp davulun ritmik müdahalesiyle punk'a yaklaşabiliyor, bas gitar deathrock atmosferini öne çıkarabiliyor veya orta tempolu bir bölüm hardcore ve Oi! çağrışımlarına açılabiliyor. Buna karşın FUNERAL henüz geniş dinamikler, karmaşık bestecilik veya güçlü atmosfer inşası üzerinden derinleşen bir grup izlenimi vermiyor. Müziğin etkisi daha çok tavır, ritmik itiş ve rifflerin doğrudanlığı üzerinden kuruluyor.

Bu nedenle "Funeral", black metalin estetik dilini punk/hardcore'un fiziksel hareketliliği ve deathrock'ın tekinsiz melodik renkleriyle birleştiren, kısa süresine rağmen kendi çalışma mantığını açıkça ortaya koyan bir ilk kayıt. Beş parçanın tamamında aynı formülü tekrarlamak yerine ağırlık merkezini ritim, bas, gitar tonu ve tempo üzerinden sürekli kaydırması, albümü yalnızca türlerin toplamı olmaktan çıkarıyor. FUNERAL'ın henüz açmadığı alanlar bulunsa da bu ilk kayıt, Lima sahnesinden gelen deneyimin ne kadar sert ve doğrudan bir müzikal dile dönüştürülebileceğini net biçimde gösteriyor.

Inline image

caligarirecords.com
caligarirecords.bandcamp.com
facebook.com/caligarirecords