HÄXMÄSTAREN - Skuggor Del 1

İsveçli HÄXMÄSTAREN'ın 2021 tarihli "Sol i Exil" sonrasında yaşadığı kadro değişiklikleri, grubun müzikal devamlılığı açısından ciddi bir kırılma yaratabilecek nitelikteydi. Davulcu Markus Andersson, vokalist Niklas Ekwall ve basçı Lucas Monryd'in ayrılmasıyla beş kişilik kadronun üç üyesini kaybeden grup, yeni bir yapılanmaya gitmek zorunda kaldı. Joakim Atterfelt'in davula, Simon Hansson'ın vokale geçmesiyle şekillenen yeni kadroda bas görevini ise kayıtlar sırasında gitaristler Fredrik Frendberg ve Andreas Petersson dönüşümlü olarak üstlendi. Beş yıllık sessizliğin ardından yayımlanan "Skuggor Del 1", bu değişimin ardından gelen ilk kayıt olmasının yanı sıra, ileride tamamlanması planlanan bir full-length albümün ilk bölümünü oluşturuyor. Üç parçaya yayılan 17 dakikalık bu EP, HÄXMÄSTAREN'ın yeniden faaliyete geçişini oldukça hareketli bir başlangıçla karşılıyor.

Grubun müziğinde Saint Vitus ve THE OBSESSED gibi geleneksel doom metal temsilcilerinin etkisi belirgin. Bununla birlikte HÄXMÄSTAREN, bu mirası yalnızca ağır tempolu riffler üzerinden yorumlamıyor. Punk rock ve Heavy Metal'in daha hareketli, doğrudan yaklaşımı da bestelerin önemli bir parçası. Özellikle gitarların taşıdığı kirli ton, belirgin fuzz kullanımı ve ritim bölümünün yarattığı salınım, stoner doom karakterini sürekli canlı tutuyor. Önceki çalışmalara kıyasla daha saldırgan bir vokal yaklaşımının ve daha belirgin Punk Rock etkilerinin hissedilmesi de yeni kadronun müziğe getirdiği farklılığı ortaya koyuyor. KVELERTAK'ı hatırlatan bazı enerjik geçişler, grubun geleneksel doom çizgisini daha güncel bir Heavy Metal dinamizmiyle buluşturduğunu gösteriyor.

EP'nin açılışındaki 'Shadows of the Black Sun', bu yaklaşımın temel unsurlarını tanımak için uygun bir başlangıç. Kısa bir sample'ın ardından devreye giren gitarlar, BLACK SABBATH geleneğini çağrıştıran sade fakat etkili bir riff yapısıyla ilerliyor. Burada karmaşık beste düzenlemeleri yerine riffin ritmik karakterinden ve tekrarlanma biçiminden yararlanılıyor. Özellikle solo bölümündeki belirgin fuzz tonu, parçanın ham karakterini güçlendirirken gitarların yalnızca ritmik bir temel oluşturmakla yetinmediğini de gösteriyor. Vokal ve enstrümantasyon arasındaki ilişki ise geleneksel doom metalin ağırbaşlı söyleyişinden ziyade daha sert ve doğrudan bir ifade biçimine yakın. Parçanın ilerleyen bölümünde temponun düşürülmesi ve bu yavaşlamanın doğal biçimde sona taşınması, grubun groove anlayışını öne çıkarıyor.

'Kill the Light' ise EP'nin en hareketli ve agresif anlarını barındırıyor. Açılıştan itibaren daha hızlı bir enerjiyle ilerleyen parça, çığlığa yaklaşan vokal kullanımı ve Punk Rock etkili ritmik yapısıyla önceki şarkıdan ayrılıyor. Gitarların chugging karakterindeki rifflerle oluşturduğu yükseliş, parçanın ilerleyen bölümünde davulların daha yoğun vuruşlarıyla genişliyor. Burada dikkat çeken nokta, hızın tek başına bir amaç olarak kullanılmaması. HÄXMÄSTAREN, ritmik hareketliliği sürekli değişen bölümler yaratmak yerine rifflerin etrafında gelişen bir groove anlayışıyla birleştiriyor. Bu tercih, parçanın doğrudan ve kolay hatırlanabilir yapısını destekliyor.

Sekiz dakikaya yaklaşan 'Skuggor' ise EP'nin diğer iki parçasından farklı bir kompozisyon anlayışına sahip. İsveççe sözlerle ilerleyen bu parça, daha yavaş temposu ve genişleyen gitar bölümleriyle albümün atmosferik tarafını temsil ediyor. İlk iki şarkının daha kısa ve hareketli yapısının ardından gelen bu uzun kompozisyon, grubun yalnızca enerjik stoner doom kalıplarına bağlı kalmadığını gösteriyor. Saint Vitus ve THE OBSESSED çizgisindeki geleneksel doom karakteri burada daha belirgin hâle gelirken, gitarların uzayan melodik ifadeleri psychedelic etkileri de güçlendiriyor. Özellikle son bölümde ortaya çıkan enstrümantal açılım önemli. Parçanın önceki karanlık ve ağır havasından uzaklaşarak daha aydınlık, geniş ve melodik bir Post-Doom/Post-Stoner alanına yönelmesi, beklenmedik bir kontrast yaratıyor. Bu bölümün başarısı, atmosfer değişiminin yalnızca bir efekt olarak kullanılmamasından kaynaklanıyor; melodik gelişim parçanın önceki bölümlerinde kurulan yapıya farklı bir perspektif kazandırıyor.

Kalle Lilja'nın Welfare Studios'ta gerçekleştirdiği prodüksiyon, grubun tercih ettiği ham ve kirli ses karakterini korurken enstrümanların enerjisini de yeterince belirgin kılıyor. Gitarların fuzz ağırlıklı tonu, ritim bölümünün hareketliliği ve vokalin sert karakteri arasında müziğin gerektirdiği denge kurulmuş. Burada aşırı cilalanmış, her ayrıntısı kusursuzlaştırılmış bir sound arayışı bulunmuyor. Aksine, grubun müziğindeki canlılık hissini destekleyen bir prodüksiyon anlayışı tercih edilmiş. Psychedelic gitar sololarının ve uzayan melodik bölümlerin bu genel karakter içerisinde kendilerine alan bulabilmesi de önemli. Özellikle 'Skuggor'un sonundaki enstrümantal bölüm, prodüksiyonun atmosferik ayrıntıları kaybetmeden daha geniş bir müzikal ifade alanı yaratabildiğini gösteriyor.

Üç parçalık kısa süresine rağmen "Skuggor Del 1", HÄXMÄSTAREN'ın yeniden yapılanma sürecini yalnızca eski formülünü sürdürerek geçiştirmediğini ortaya koyuyor. Saint Vitus ve THE OBSESSED gibi isimlerden beslenen geleneksel doom metal anlayışı, Punk Rock'ın doğrudanlığı ve psychedelic gitar yaklaşımıyla birleşerek grubun müzikal kimliğine daha hareketli bir karakter kazandırmış. Elbette 17 dakikalık bir EP, yeni kadronun uzun soluklu bestecilik anlayışını değerlendirmek için sınırlı bir alan sunuyor. Üstelik bu yayının daha büyük bir çalışmanın ilk bölümü olarak tasarlanması, tamamlanmış bir albümün bütünlüğüne ilişkin değerlendirmeyi de sonraki bölüme bırakıyor. Buna rağmen HÄXMÄSTAREN, geçmişindeki kadro kayıplarının ardından müzikal kimliğini yeniden kurabilecek yeterli malzemeye sahip olduğunu gösteriyor. Geleneksel stoner doom'un tanıdık sınırları içerisinde kalmasına karşın, özellikle 'Skuggor'un sonundaki melodik açılımıyla bu sınırları genişletmeye çalışan EP, devamını merak ettiren başarılı bir geri dönüşe imza atıyor.

https://haxmastaren.bandcamp.com
https://www.facebook.com/Haxmastaren
https://www.instagram.com/haxmastarentheband