NUCLEARHAMMER - Xaos 333

Toronto çıkışlı NUCLEARHAMMER'ın yirmi yılı aşan geçmişi, bestial metalin yalnızca vahşet üzerinden değil, kaydın atmosferini yönlendiren tekrarlar ve ses dokuları üzerinden de kurulabileceğini gösteren bir çizgiye sahip. 2018'de kaydedilen ve 2026'da gün yüzüne çıkan "Xaos 333", bu çizginin özellikle deneysel tarafını geride bırakarak grubun daha saf, daha fiziksel ve daha yoğun bir biçimine odaklanıyor. Üç parçaya yayılan 17 dakikalık süre, burada yeni yönlere açılmaktan çok, belirli bir müzikal fikrin giderek daha yoğun hâle gelmesine hizmet ediyor.

EP'nin açılışı, doğrudan saldırıya geçmek yerine karanlık ve yankılı ses alanlarıyla zemini hazırlıyor. Ardından NUCLEARHAMMER, black/death metalin bestial ucuna yerleşen son derece hızlı riffler ve blast beat'lerle kontrolü ele alıyor. Ancak bu hız sürekli bir kaos hissi yaratmıyor. Özellikle keskin tremolo gitarların tekrarları ve davulların kesintisiz itkisi, müziğin içinde hipnotik bir döngü oluşturuyor. Kaynaklardaki “halüsinatif” atmosferin asıl karşılığı da burada ortaya çıkıyor: müzik değişkenlikten çok tekrarın yoğunluğu aracılığıyla zihinsel bir etki yaratıyor.

Bu yaklaşımın en belirgin örneği yaklaşık on dakikaya yayılan 'Mother Of Poisons'. Parça, tek bir fikri uzatmak yerine birbirine eklenen dönen riffler, gürültülü davullar ve farklı tempolardaki bölümler üzerinden ilerliyor. Hızlı kısımların arasına yerleşen daha yavaş ve orta tempolu bölümler, EP'nin tamamındaki saldırganlığı tek düze olmaktan çıkarıyor. Gitarların etli ve ağır karakteri ise NUCLEARHAMMER'ın death metal köklerini özellikle belirginleştiriyor. Bestial black metalin tiz ve keskin tarafı tremolo kullanımıyla korunurken, rifflerin ağırlığı müziğin tabanını çok daha bedensel bir noktaya çekiyor.

Vokaller de bu dengeyi tamamlıyor. Bestial growl'lar ile black metal çığlıkları arasındaki geçiş, grubun tek bir vokal karakterine yaslanmak yerine iki türün sertlik anlayışını aynı yapı içerisinde kullanmasına olanak tanıyor. Burada vokal, enstrümanların üzerine yerleştirilmiş ayrı bir anlatıcı gibi değil; yoğun gitar ve davul dokusunun içinde eriyen başka bir saldırı katmanı olarak işliyor.

"Xaos 333"nin belki de en önemli değişimi, NUCLEARHAMMER'ın geçmişindeki elektronik ve daha deneysel unsurların artık müziğin parçası olmaması. 2014 tarihli "Serpentine Hermetic Lucifer" dönemindeki power electronics yaklaşımının terk edilmesi, ilk bakışta grubun ifade alanını daraltmış gibi görünebilir. Fakat sonuç bunun tersine işliyor. Elektronik katmanların yokluğu, grubun sesini daha muhafazakâr hâle getirmekten ziyade riff, davul ve reverb arasındaki fiziksel ilişkiyi daha görünür kılıyor.

Özellikle reverb burada yalnızca karanlık bir atmosfer yaratmak için kullanılan bir prodüksiyon efekti değil. Sesleri birbirine doğru çekiyor, gitarların sınırlarını bulanıklaştırıyor ve bazı bölümlerde müziğin aşağıya doğru çöken ağırlığıyla daha soyut, neredeyse eterik bir alan arasında geçiş kurulmasını sağlıyor. Bu nedenle "Xaos 333"nin ham karakteri kuru veya ilkel bir kayıt anlayışına indirgenemiyor. Prodüksiyon kirli ve karanlık olsa da bu bulanıklık kontrolsüz değil; müziğin ritmik tekrarlarını daha geniş bir akustik alanın içine yerleştiriyor.

NUCLEARHAMMER'ın burada yaptığı şey tür sınırlarını zorlamak değil. "Xaos 333" özellikle önceki dönemin daha deneysel yönleri düşünüldüğünde, grubun sesini genişletmekten çok belirli bir estetik fikri yoğunlaştırıyor. BLACK/DEATH METAL, WAR METAL ve bestial metalin bilinen yapı taşları korunuyor; ancak bunlar yalnızca hız ve vahşet üretmek için kullanılmıyor. Tekrarlanan riffler, blast beat'ler ve yankılı gitarlar birlikte çalışarak müziğin saldırganlığını trans hâline dönüştürüyor. Dolayısıyla EP'nin yeniliği türün sınırlarını aşmasında değil, türün zaten sahip olduğu araçları daha tutarlı ve yoğun bir psikolojik etki için kullanmasında yatıyor.

Bu noktada NUCLEARHAMMER'ın ANGELCORPSE, BESTIAL WARLUST ve klasik BLASPHEMY gibi isimlerle aynı tarihsel ses havuzuna yaklaşması şaşırtıcı değil. Ancak "Xaos 333"nin değeri bu benzerlikleri ortadan kaldırmasında değil, onları belirgin bir hipnotik karakter etrafında birleştirmesinde yatıyor. Albümün müziği yeni bir formül icat etmiyor; mevcut formülün içindeki tekrar, yoğunluk ve atmosfer ilişkisini daha ileri taşıyor.

Sonuçta "Xaos 333", NUCLEARHAMMER'ın geçmişinden kopan bir kayıt değil; aksine grubun bestial metal anlayışındaki belirli bir damarın arındırılmış hâli. Elektronik deneylerin geride bırakılmasıyla müzik daha az ilginç değil, daha odaklı bir hâle geliyor. Rifflerin ağırlığı, davulların sürekli basıncı ve reverb'ün yarattığı geniş fakat boğucu ses alanı, EP'yi yalnızca saldırgan değil, aynı zamanda hipnotik kılıyor. NUCLEARHAMMER burada yeni bir yol açmıyor; zaten yıllardır yürüdüğü karanlık patikayı daha derine kazıyor. "Xaos 333"nin asıl başarısı da tam olarak bu yoğunlaşmada yatıyor.

facebook.com/NCLRHMMR
ironbonehead.de
ironboneheadproductions.bandcamp.com 
facebook.com/ironboneheadproductions