Slaughtercult - Devoured By Perversion

Slaughtercult'ın 2022'de Sydney underground sahnesinden çıkıp yalnızca birkaç yıl içinde Avustralya brutal death metalinin dikkat çeken yeni isimlerinden birine dönüşmesi, "Devoured By Perversion"ı ikinci albüm olmanın ötesinde, grubun müzikal sınırlarını ne kadar bilinçli biçimde kullanabildiğini görmek açısından da anlamlı kılıyor. 2023 tarihli "Meat Head"in ardından gelen bu albüm, türün 1990'larda şekillenen temel estetiğine son derece sadık. Fakat bu sadakat, şarkıların birbirinin kopyasına dönüşmesine izin vermeyen ritmik ve yapısal ayrıntılarla destekleniyor.

11 parçaya yayılan yaklaşık 31 dakikalık albümün en belirgin özelliği, brutal death metalin fiziksel ağırlığını besteciliğin önüne geçirmemesi. Gitarlar kalın ve düşük frekanslı bir gövde kurarken davullar yalnızca blast beat'lerle hız üretmiyor; rifflerin ritmik karakterini sürekli değiştirerek parçaların hareketini belirliyor. Bu nedenle "Birthing Ceremony" doğrudan saldırgan bir giriş yapsa da, etkisini yalnızca tempo üzerinden kurmuyor. Palm-muted akorların ağır vuruşları ile hızlanan tremolo pasajlarının davullarla birleşmesi, gitar ve perküsyonun ayrı katmanlar gibi değil, aynı ritmik organizmanın parçaları gibi çalışmasını sağlıyor. Brutal death metalde sık rastlanan "riff artı blast beat" formülünün ötesine geçilmesi albümün daha ilk parçasında kendisini belli ediyor.

"Repulsed By Your Haggard Appearance" bu yaklaşımı groove ile grindcore arasında gidip gelen bir yapı üzerinden sürdürüyor. Hızlı bölümlerin ardından gelen daha ağır geçişler yalnızca tempoyu düşürmek için kullanılmıyor; parçanın gerilimini yeniden kuruyor. Bu hızlı-yavaş karşıtlığı albümün genelinde önemli bir bestecilik aracı. "Pools Of Bile" daha yavaş bir girişten vokali öne çıkaran bir yapıya geçerken, "Intravenous Acuphagia" sabit ve vahşi merkez riffini uzun süre koruyup sonlara doğru beklenmedik bir yön değişikliğine başvuruyor. Böylece tekrar, monotonluk üretmek yerine dinleyicinin parçanın içindeki değişimi daha belirgin algılamasını sağlıyor.

Slam etkisi ise özellikle "Perverse Bestial Lactation" ve "Menstrual Marinade" gibi parçalarda belirginleşiyor. İlki, Marvin Ruiz'in konuk vokaliyle birlikte yarı zamanlı bölümlere ve ani geçişlere yaslanırken gitarların hız ile ağır vuruşlar arasında yaptığı geçişler parçaya sürekli değişen bir fiziksel ağırlık kazandırıyor. Reverb'lü solo bölümü de bu yoğunluğun içerisinde kısa süreli bir kontrast yaratıyor. "Menstrual Marinade" ise daha orta tempolu yaklaşımıyla geniş gitar akorlarını sıkı palm-muted bölümlerle birleştiriyor. Elfi Davis'in vokalleri de burada enstrümantasyonla yarışmak yerine onun ritmik yapısına eklemleniyor. Albümün birkaç noktasında görülen bu tür vokal-enstrüman ilişkisi, grubun müzisyenlik becerisini gösterişli bir teknik sergiye dönüştürmeden kullanabilmesinin önemli nedenlerinden biri.

Davulların rolü de bu noktada özellikle dikkat çekiyor. "Horrible Cunt"ta offbeat kullanımları ve hassas zamanlama, gitarların oluşturduğu ağırlığın üzerine yalnızca hız eklemek yerine parçanın ritmik karakterini değiştiriyor. Benzer şekilde "Strong Poison" albümün son bölümünde yüksek tempolu perküsyon kalıplarını son derece ağır chug'larla yan yana getirerek iki uç arasındaki mesafeyi açıyor. Bu parça, grubun müziğinde teknik yeterliliğin neden doğrudan karmaşıklık anlamına gelmediğini iyi gösteriyor. Buradaki tekniklik, mümkün olduğunca çok nota veya değişken yapı kullanmak yerine, iki farklı ritmik hissi aynı beste içerisinde birbirini ezmeden çalıştırabilmekten geliyor.

Vokaller ise genel olarak müziğin önüne geçmek yerine onun yoğunluğunu tamamlayan bir işlev üstleniyor. Düşük guttural tonlar ve daha saldırgan pasajlar, gitarların ve davulların oluşturduğu ritmik yoğunluğa paralel ilerliyor. Özellikle "Pools Of Bile" ve "Perverse Bestial Lactation" gibi parçalarda vokalin ritmik yerleşimi parçaların karakterini belirginleştirirken, "Birthing Ceremony" ve "Repulsed By Your Haggard Appearance" gibi bölümlerde enstrümantal yapı zaman zaman vokalin önüne geçiyor. Bu denge, albümün üç kişilik kadrosunun sesini tek bir baskın unsur etrafında kurmadığını gösteriyor. Her enstrüman kendi alanını korurken bütünlük bozulmuyor.

Albümün türsel sınırları da burada önem kazanıyor. "Devoured By Perversion" teknik death metalin karmaşık armonik veya progresif yapılarını takip etmiyor. Aynı şekilde grindcore etkileri de müziği tamamen kaotik bir forma sürüklemiyor. Hardcore ve slam kaynaklı groove'lar, brutal death metalin düşük frekanslı riff anlayışının içerisine yerleştiriliyor. Bu nedenle albümün çeşitliliği, tür dışına çıkma iddiasından çok aynı dar müzikal kelime dağarcığının farklı kombinasyonlarla kullanılmasından doğuyor. "Steeped In Fungal Discharge" bunun iyi bir örneği: orta tempolu groove'lar ile yüksek hızlı bölümler arasındaki geçişler parçaya hatırlanabilir bir yapı kazandırırken brutal death metalin temel karakterinden de uzaklaşmıyor.

Burada grubun en büyük avantajlarından biri, türün fazlasıyla tanıdık malzemesini kullanırken şarkıların birbirinden ayrılabilmesini sağlaması. 1990'ların brutal death metal mirası, düşük akortlu gitarlar, guttural vokaller, blast beat'ler, slam bölümleri ve gore odaklı başlıklar üzerinden oldukça tanımlı bir estetik yaratmış durumda. "Devoured By Perversion" bu estetiği yeniden icat etmeye çalışmıyor. Bunun yerine tempo, ritim ve riff yoğunluğundaki küçük farklılıkları şarkıların kimliğini oluşturmak için kullanıyor. "Strong Poison"ın ani ağırlık değişimleri, "Intravenous Acuphagia"nın uzun süre korunan merkez riffi, "Menstrual Marinade"in orta tempo yaklaşımı ve "Perverse Bestial Lactation"ın slam ağırlıklı geçişleri bu farklılaşmayı taşıyor.

Bu noktada prodüksiyon da müziğin fiziksel niteliğini destekliyor. Gitar tonu kalın ve belirgin bir distorsiyon taşımasına rağmen rifflerin ritmik hareketleri tamamen bulanıklaşmıyor. Davullar özellikle hızlı bölümlerde müziğin yönünü kaybetmesini engellerken bas gitar da gitarların yarattığı düşük frekanslı gövdeyi destekliyor. Sonuç, brutal death metalin doğasında bulunan yoğunluğun kontrolsüz bir ses yığınına dönüşmemesi. Albümün sertliği, düzenleme ve performans kararları sayesinde okunabilir kalıyor.

Bununla birlikte, albümün en büyük sınırı da tam olarak burada ortaya çıkıyor. "Devoured By Perversion" türün yerleşik formüllerini bilinçli biçimde kullanıyor ve bu nedenle yenilik arayan dinleyici için çok geniş bir estetik alan açmıyor. Gore temalı parça isimleri, düşük gutturaller, blast beat'ler, slam bölümleri ve son derece ağır gitarlar brutal death metalin tanıdık bileşenleri. Grubun fark yarattığı nokta, bu malzemeyi terk etmek değil, onu şarkı yazımında yeterince kontrollü kullanmak. Dolayısıyla albümün özgünlüğü radikal bir tür dönüşümünden değil, tanıdık bir formülün ritmik ve yapısal açıdan disiplinli uygulanmasından geliyor.

Albümün kapanışı olan "Soft Foetal Malformation" bu yaklaşımın en yoğun örneklerinden biri. Parçanın açılışındaki seslendirme sonrasında gitar, davul ve vokallerin aynı anda yükselen enerjisi, albüm boyunca kurulan fiziksel ağırlığı daha yoğun bir noktaya taşıyor. Yapının bu kadar çok unsuru aynı anda barındırmasına rağmen parçanın bütünlüğünü koruması, Slaughtercult’'ın ikinci albümde kazandığı kompozisyon kontrolünü açıkça gösteriyor.

"Devoured By Perversion" bu nedenle Slaughtercult'ın yalnızca daha ağır bir ikinci albümü değil. "Meat Head" sonrasında grubun elindeki brutal death metal dilini daha sıkı bir şarkı yazımı anlayışıyla kullanmaya başladığını gösteren bir kayıt. Grindcore'un hızını, slam'in ritmik ağırlığını ve hardcore'un fiziksel doğrudanlığını brutal death metalin temel yapısına ekliyor; fakat bunların hiçbirini grubun kimliğinin önüne geçirmiyor. Albümün asıl değeri de burada yatıyor: son derece tanıdık bir türün sınırları içinde kalırken, parçaların kendi ritmik karakterlerini koruyabilecek kadar kontrollü ve bilinçli bir bestecilik sergilemesi.

Slaughtercult'ın önünde hâlâ genişletilebilecek bir alan var; ancak "Devoured By Perversion" grubun bunu gerçekleştirmek için türün temel dilinden vazgeçmesi gerekmediğini gösteriyor. Bu kayıt, brutal death metalin eski formüllerini nostaljik bir tekrar olmaktan çıkarıp çağdaş bir sahne içerisinde yeniden işletebilen, yoğunluğu kadar şarkı yapısına da önem veren bir grubun ikinci adımı olarak yerini buluyor.

Slaughtercult
Facebook: https://www.facebook.com/SlaughtercultBand
Instagram: https://www.instagram.com/slaughtercultofficial
Youtube: https://www.youtube.com/@slaughtercultband

Vicious Instinct Records
Official Store:  https://www.viciousinstinctrecords.com
Instagram: https://www.instagram.com/viciousinstinctrecords
Facebook:  https://www.facebook.com/viciousinstinct 
Bandcamp: https://viciousinstinctrecords.bandcamp.com