Viande – Monument aux morts

Fransız ekstrem metal topluluğu Viande, black metalin soğuk disonansı, death metalin ezici ağırlığı ve doom’un boğucu atmosferini aynı karanlık çerçevede birleştiren bir anlayışla hareket ediyor. 2022 tarihli ilk albümü "L’abime dévore les âmes" ile dikkat çeken grup, ikinci çalışması "Monument aux morts" ile ölüm, çürüme ve insan doğasının karanlık taraflarını daha yoğun bir ses dili üzerinden araştırıyor. Transcending Obscurity Records etiketiyle yayımlanan bu albüm, Viande’nin vahşi riff yapısını, deneysel dokularını ve atmosfer yaratma konusundaki kararlı yaklaşımını daha ileri bir noktaya taşıyor.

"Monument aux morts", black/death metalin yıkıcı ağırlığını yalnızca hız ve saldırganlık üzerinden kurmayan, bu türün karanlık damarlarını atmosfer, disonans ve yapısal gerilimle besleyen bir çalışma. Fransız grup, ikinci albümünde riffleri doğrudan bir saldırı aracına dönüştürmek yerine onları sürekli hareket eden, biçimi bozulan ve huzursuzluk yaratan bir ses mimarisinin parçaları olarak kullanıyor. Açılış anlarından itibaren belirginleşen şey, gitarların kirli tonlarından çok bu tonların nasıl organize edildiği: ezici düşük frekans ağırlığı, keskin disonant geçişler ve zaman zaman yavaşlayan doom karakterli bölümler, müziği yalnızca agresif değil, fiziksel olarak baskı kuran bir forma sokuyor.

Albüm, günümüz blackened death metal sahnesinde özellikle Teitanblood ve Black Curse gibi grupların temsil ettiği vahşi, kaotik ve ritüelistik yaklaşımın izlerini taşıyor; ancak Viande’nin farkı, bu etkileri yalnızca yoğunluk yaratmak için kullanmaması. Grup, türün alışılmış saldırgan yapısını endüstriyel dokular, noise etkileri ve ağır doom geçişleriyle genişletiyor. Fakat burada önemli nokta, bu ek unsurların albümün merkezini ele geçirip geçirmediği. Viande’nin yaklaşımında synth kullanımı ya da gürültü katmanları başlı başına deneysel gösteriler olarak öne çıkmıyor; aksine gitar ve davulların yarattığı boğucu atmosferi destekleyen, alan derinliği sağlayan araçlar olarak çalışıyor.

Albümün en güçlü taraflarından biri, yoğunluk ile boşluk arasındaki dengeyi bilinçli biçimde kullanması. Viande, dokuz parçalık bu çalışmada sürekli aynı tempoya veya aynı saldırı biçimine bağlı kalmıyor. Bazı bölümlerde davullar neredeyse militarist bir disiplinle ilerlerken, gitarlar üzerinde kontrolsüzleşen disonant melodiler dolaşıyor. Başka anlarda ise grup hızın yarattığı fiziksel baskıyı geri çekerek doom etkili ağır yürüyüşlere yöneliyor. Bu geçişler albümün atmosferik yapısını güçlendiriyor çünkü Viande’nin amacı yalnızca ezmek değil; dinleyicinin beklentisini sürekli bozmak.

“Sacrifice ardent” bu yaklaşımın en belirgin örneklerinden biri. Parça, savaş yürüyüşünü andıran davul karakteri ve yoğun riff yapısıyla açılırken, vokaller devreye girdiğinde müzik daha kaotik bir noktaya taşınıyor. J’nin vokal performansı klasik death metal brutalitesinden ibaret değil; derin growllar, çatlayan çığlıklar ve daha kontrolsüz görünen vokal patlamaları arasında sürekli biçim değiştiriyor. Bu çeşitlilik, vokali yalnızca ön planda duran bir unsur olmaktan çıkarıp enstrümanlarla aynı dramatik işlevi gören bir katmana dönüştürüyor. Özellikle gitarların ağırlaştığı bölümlerde vokaller, parçanın yarattığı fiziksel ağırlığa karşı ikinci bir gerilim noktası oluşturuyor.

Ritim bölümü ise albümün gizli taşıyıcılarından biri. Davullar yalnızca hız ve şiddet üretmiyor; parçaların psikolojik yönünü belirleyen temel unsurlardan biri olarak kullanılıyor. I’nin performansı blast beat yoğunluğundan daha ağır ve tehditkâr vuruşlara kadar geniş bir aralıkta hareket ediyor. Bass ise miks içinde yalnızca alt frekans desteği sağlayan bir unsur değil; gitarların yarattığı yoğun kütlenin içinde hareket eden, zaman zaman parçaların karanlık karakterini belirginleştiren bir yapı oluşturuyor. Bu nedenle albümün prodüksiyonu, modern ekstrem metalde sık rastlanan aşırı steril ve ayrıştırılmış yaklaşımın tersine, enstrümanların birbirine sürtündüğü daha organik ve kirli bir alan yaratıyor.

Bu kirli prodüksiyon tercihi, "Monument aux morts"un estetik hedefiyle doğrudan bağlantılı. Albümün adı, savaşlarda ve çatışmalarda hayatını kaybedenler için dikilen anıtları çağrıştırıyor; bu tarihsel referans müziğin militarist ritimleri ve ölüm temalı atmosferiyle örtüşüyor. JB Godefroy tarafından hazırlanan görsel çalışma da aynı doğrultuda değerlendirilebilir. Kapak estetiği, ekstrem metalde sık kullanılan karanlık sembolizmden tamamen kopmasa da müziğin yarattığı çürümüşlük ve ağırlık hissini destekleyen bir kimlik oluşturuyor. Burada görsel yaklaşım yeni bir dil icat etmekten ziyade albümün mevcut atmosferini tamamlayan tutarlı bir çerçeve işlevi görüyor.

Viande’nin başarısı, black/death metalin günümüzde sık kullanılan kaotik ve vahşi estetiğini yeniden üretmekten çok, bu estetiğin içindeki gerilimi doğru kullanmasında yatıyor. Albüm, türün geleneksel saldırganlığını korurken doom metalin yavaşlatıcı ağırlığını ve deneysel ekstrem metalin atmosferik yaklaşımını dengeliyor. Ancak grup hiçbir noktada deneysel unsurları müziğin önüne geçirmiyor; asıl odak her zaman rifflerin fiziksel etkisi ve kompozisyonların yarattığı rahatsız edici hareketlilik olarak kalıyor.

"Monument aux morts", kolay tüketilen bir blackened death metal albümü değil. Dinleyiciden yalnızca yoğunluğa dayanmasını değil, parçaların içindeki yapısal değişimleri ve atmosferik katmanları takip etmesini bekliyor. Viande burada türün sınırlarını tamamen yeniden tanımlamıyor; ancak black/death metalin karanlık mirasını daha boğucu, daha düzensiz ve daha psikolojik bir forma taşıyarak kendi kimliğini güçlendiriyor. Albümün asıl etkisi, kullandığı unsurların yeniliğinden değil, bu unsurların birbirine nasıl bağlandığından kaynaklanıyor.

OZAN

Viande Bandcamp
Official Transcending Obscurity Site
Transcending Obscurity Facebook
Viande Facebook
Viande Instagram
Official Label YouTube Channel
Label US Store
Indiemerch Store
Label Europe Store