ALBUM REVIEW
VULGAR MEPHITIS - From Dust
Brutal, teknik, karmaşık ve kontrollü death metal.
Pittsburgh çıkışlı VULGAR MEPHITIS, brutal death metalin fiziksel ağırlığını teknik death metalin keskin ve öngörülemez riff anlayışıyla birleştiren dört kişilik bir kadro olarak dikkat çekiyor. 2022 tarihli üç parçalık ilk EP'nin doğrusal yapısından uzaklaşan grup, Dan Martin ve Nick Bentzel'in katılımıyla bestecilik anlayışını genişleterek daha karmaşık ritmik kırılmalara ve açılı riff yapılarına yöneliyor. Willowtip Records etiketiyle yayımlanan "From Dust" ise bu dönüşümü, brutalitenin doğrudanlığını korurken kompozisyonel sınırları zorlayan bir ilk uzunçalar olarak ortaya koyuyor.
EP’yi tanımlayan ilk unsur hızdan ziyade hızın nasıl parçalandığı. Riffler sürekli ileri doğru koşmak yerine ani duruşlar, keskin yön değişimleri ve ağır düşük frekans darbeleriyle kendi akışlarını kesintiye uğratıyor. Nick Bentzel'in davulları bu yapının yalnızca metronomik taşıyıcısı değil; blast beat'lerden boyun kıran vuruşlara, kısa stop-start bölümlerinden ritmik kırılmalara kadar bestelerin yönünü sürekli değiştiren aktif bir unsur. Böylece albüm, brutal death metalin alışıldık doğrusal saldırganlığından uzaklaşıp teknik death metalin daha öngörülemez kompozisyon anlayışına yaklaşıyor.
Bu değişimin arkasında grubun kadrosundaki yaratıcı dönüşüm bulunuyor. Dan Martin ve Nick Bentzel'in 2022 tarihli ilk EP sonrasında gruba katılması, daha önce yalnızca Jay Schweinberg ve Jacob Toy tarafından yürütülen bestecilik anlayışını genişletmiş. Grubun kendi ifadesiyle önceki materyaldeki "straight up brutal" ve doğrusal yapıların yerini artık daha karmaşık şarkı düzenlemeleri alıyor. "From Dust" bu değişimin doğrudan sonucu. Riffler birbirini yalnızca takip etmiyor; farklı tempolara, duruşlara ve tonal gerilimlere saparak parçaların iç mimarisini sürekli yeniden kuruyor.
Dan Martin'in gitarları albümün en belirgin hareket alanı. Yoğun distortion altında üst üste binen riffler, keskin ve açılı akor hareketleriyle birlikte neredeyse sürekli biçim değiştiriyor. Gitarın bir anda düşük perdeli bir groove'a yerleşip ardından tiz, kıvrımlı ve huzursuz lead çizgilerine geçmesi, "From Dust"ın brutal death metal tabanını teknik death metalin daha karmaşık diline taşıyor. Burada Spawn of Possession, Defeated Sanity ve Deeds of Flesh gibi gruplarla kurulan akrabalık anlaşılır hâle geliyor; ancak VULGAR MEPHITIS bu etkileri yalnızca gösterişli enstrümantal performans üretmek için kullanmıyor. Groove'lar, özellikle aşırı yoğun bölümlerin arasında parçaların omurgasını koruyan yapısal bağlantılar olarak çalışıyor.
'To Dust' bunun en açık örneklerinden biri. Parça hızlı ve saldırgan olmasına rağmen yalnızca yüksek tempoya yaslanmıyor. Ağır düşük frekans darbeleri kısa kesilmelerle bölünüyor, davullar bir anda ritmik yoğunluğu artırıyor, gitarlar ise ana riffin çevresinde kıvrılan ve yön değiştiren çizgiler oluşturuyor. Jay Schweinberg'in basları da burada miks içinde daha belirgin bir konuma çıkarak gitarların altında yalnızca frekans desteği sunmak yerine akışkan bir hareket yaratıyor. İlginç olan, bu kadar çok yön değişiminin parçanın akılda kalıcılığını ortadan kaldırmaması. Teknik death metalin sık karşılaşılan "karmaşıklık arttıkça kimlik azalır" sorununa karşı grubun en güçlü cevabı tam da bu.
Nick Bentzel'in davulculuğu ise bu yapının ikinci temel ayağı. Performansın etkileyici tarafı yalnızca hız değil; davul setinin kompozisyon içerisindeki yön değişimlerini belirleme biçimi. Blast beat'ler, ani duruşlar ve daha ağır groove'lar arasında geçişler o kadar sık gerçekleşiyor ki davullar çoğu zaman gitarların arkasından gelmek yerine gitarların hangi yöne sapacağını belirliyor. Açılış parçası 'From Dust'taki teknik davul çalışması albümün yaklaşımını daha ilk dakikalarda ortaya koyarken, 'Martyr' gibi daha frenetik bölümlerde aynı yoğunluk zaman zaman parçanın geri kalan unsurlarını gölgede bırakacak seviyeye ulaşıyor.
Bu nokta albümün temel gerilimini de oluşturuyor. VULGAR MEPHITIS kontrolü kaybetmek istemeyen bir grup. En karmaşık bölümlerin ardından daha dengeli ve ağır tempolu pasajlara dönmeleri, brutal death metalin fiziksel ağırlığını korumalarını sağlıyor. 'Peer Into The Abyss' ve 'Gorging Greed' bu açıdan albümün daha kontrollü yüzünü temsil ediyor. Ancak bazı parçalarda özellikle en yoğun enstrümantal bölümler, grubun sahip olduğu teknik kapasitenin kompozisyonun önüne geçmesine izin veriyor. 'Martyr'ın aralıksız enstrümantal yoğunluğu bunun belirgin örneklerinden biri. Grup sonrasında yeniden toparlanıyor, fakat bu kontrollü bölümlerin aslında albümün en etkili anları olduğu hissi ortadan kalkmıyor.
Jacob Toy'un vokalleri ise bu teknik yoğunluğu deathcore yönüne çekmek yerine brutal death metal çerçevesinde tutuyor. Guttural vokaller, ağır ve fiziksel gitar tonuyla uyum sağlıyor; deathcore kökenli bir vokalist olmasına rağmen performans, türün güncel breakdown ve vokal gösterisi alışkanlıklarına fazla yaslanmıyor. Albümde yalnızca sınırlı ölçüde pig squeal kullanılması da bu tercihin bir sonucu. Vokal burada parçaların teknik karmaşıklığına rakip olmaktan ziyade, onların üzerine yerleşen daha doğrudan bir saldırı katmanı olarak çalışıyor.
Prodüksiyon da grubun tür içindeki konumunu belirleyen önemli ayrıntılardan biri. "From Dust", brutal death metal için alışılmış aşırı boğuk ve çamurlu yaklaşımın aksine daha temiz ve ayrıştırılmış bir sese sahip. Bu temizlik, teknik gitar hareketlerinin ve Bentzel'in davul performansının duyulabilirliğini artırırken müziğin fiziksel ağırlığını ortadan kaldırmıyor. Bununla birlikte Jay Schweinberg'in baslarının albümün bazı bölümlerinde yeterince öne çıkmaması dikkat çekiyor. Basın belirginleştiği 'To Dust' gibi anlar bu nedenle özellikle değerli; çünkü grubun dört parçalı yapısında gitar ile davul arasındaki boşluğu doldurabilecek daha organik bir hareket alanı yaratıyor.
Asıl farklılık ise grubun brutal death metal formülünü yalnızca tekniklik üzerinden genişletmemesinde ortaya çıkıyor. 'Scorn Of My Flesh' ile başlayan atmosferik yaklaşım, albümün kapanışındaki 'Wounds'ta çok daha belirgin bir kompozisyon aracına dönüşüyor. Yaklaşık beş dakikalık yapısıyla albümün geri kalanına kıyasla uzun olan 'Wounds', standart bir brutal death metal parçasının sınırlarını son bölümde terk ederek tekinsiz bir Latin (?) ilahi/chant bölümüne yöneliyor. Bu pasajın değeri, egzotik bir süs olarak eklenmesinden değil, albümün şiddet merkezli yapısına farklı bir ritüel katman eklemesinden kaynaklanıyor. Yine de grubun bu tür fikirleri daha ileri taşıyabilecek alanı olduğu açık.
'Exterminating Profane'daki cazımsı dokunuş da benzer bir işlev görüyor. Bu tür sapmalar, VULGAR MEPHITIS'in yalnızca daha hızlı ve daha teknik bir brutal death metal grubu olmak istemediğini gösteriyor. Ancak albümün tamamı düşünüldüğünde bu fikirler henüz ana bestecilik sistemini dönüştürecek kadar baskın değil. Daha çok mevcut yapının içine açılan kısa yan yollar olarak kalıyorlar. Tam da bu nedenle "From Dust"ın en ilginç tarafı, ne kadar deneysel olduğu değil, deneysel olabileceği hâlde ne kadar kontrollü kaldığı.
Bu kontrollülük albümün hem avantajı hem sınırı. Bir yandan grubun müziği teknik death metalin steril gösterişine saplanmıyor; groove'lar ve brutal death metalin fiziksel ağırlığı bestelerin merkezinde kalıyor. Diğer yandan albümün son bölümünde beliren daha tuhaf, daha atmosferik ve daha yapısal fikirler çoğaltılmış olsaydı VULGAR MEPHITIS'in tür içerisindeki pozisyonu çok daha belirgin biçimde ayrışabilirdi. Mevcut hâliyle grup, brutal death metalin temel sözlüğünü terk etmiyor; fakat bu sözlüğün cümle yapısını belirgin biçimde karmaşıklaştırıyor.
Leon Humphrey'nin kapak çalışması ve döngüsel karakter taşıyan yazı tasarımı da bu yaklaşımı görsel düzlemde destekliyor. Kapak, müziğin aşırı teknik tarafını steril bir "shred" estetiğine dönüştürmek yerine daha kirli ve grotesk bir kimliği koruyor. Bu tercih önemli, çünkü "From Dust"ın müzikal hedefi de teknikliği kendi başına bir prestij unsuru hâline getirmek değil; brutal death metalin bedensel ağırlığını kaybetmeden kompozisyonu genişletmek.
Sonuçta "From Dust", VULGAR MEPHITIS'in 2022 tarihli EP'sindeki doğrusal brutal death metal yaklaşımından daha karmaşık bir bestecilik anlayışına geçtiğini açık biçimde gösteriyor. Albümün gücü, teknik performans ile brutal ağırlık arasındaki dengeyi çoğu zaman koruyabilmesinde; sınırı ise kendi açtığı deneysel alanları henüz tam anlamıyla merkeze taşımamasında yatıyor. Willowtip Records kataloğuna yerleşmesi bu nedenle yalnızca tür içindeki sertlik seviyesinden kaynaklanmıyor: VULGAR MEPHITIS, brutal death metalin aşırı doygun alanında kimlik üretmek için riff yoğunluğundan çok yapısal sapmaları kullanıyor.
"From Dust" dinleyicisinden yüzeydeki hızın arkasındaki düzenlemeyi takip etmesini isteyen bir albüm. En iyi anlarında karmaşıklık ile ağırlığı aynı kompozisyon içerisinde tutuyor; daha zayıf anlarında ise teknik yoğunluk kendi başına yeterli bir fikir hâline geliyor. Grubun asıl potansiyeli, albümün zaten gösterdiği bu daha tuhaf ve daha öngörülemez tarafı bir sonraki adımda ne ölçüde merkeze taşıyacağıyla belirlenecek.
