ALBUM REVIEW
DISCOURAGED - A Farewell In Stages
Death Doom'da karanlık, melodik ve tutarlı başlangıç.
A Farewell In Stages”ı ilk dinleyişte birbirinden bağımsız sekiz Death Doom parçası olarak algılamak mümkün; DISCOURAGED'da bunun için dinleyiciye fazla yardımcı olmuyor. Rifflerin çoğu ağır, tempolar çoğunlukla düşük ve gitarların yarattığı yoğunluk albüm boyunca oldukça istikrarlı. Fakat parça sıralamasına biraz daha dikkat edildiğinde bu durağanlığın aslında albümün en bilinçli taraflarından biri olduğu görülüyor. “Insomnia” ile “Farewell”ın daha önce yayımlanan demo parçaları olarak albümün iki ucuna yerleştirilmesi, kırk küsur dakikalık çalışmanın ortasına değil, tamamına bakmayı gerektiriyor. Tıpkı albümünü anlamak için kapağındaki Gustave Doré detayına bakmanın yeterli olmayışı gibi.
Bu döngünün başlangıç noktası özellikle dikkat çekici. 'Insomnia', ağırlığın devreye girmesinden önce yaklaşık kırk saniyelik temiz gitarlarla bekliyor; finaldeki 'Farewell' ise benzer bir şeffaflığı albümün diğer ucuna yerleştirerek yapıyı tersinden tamamlıyor. Aradaki müzik ise ağırlığı çoğunlukla orta ve yavaş tempolarda kuruyor. Kalın riffler, derin growllar ve melodik gitarlar DISCOURAGED'ın erken dönem ANATHEMA, PARADISE LOST ve KATATONIA çizgisinden beslendiğini açıkça gösterse de grup bu referansları doğrudan taklide dönüştürmüyor. Yer yer Death Metal'e yaklaşan çift kick kullanımı, daha hareketli riff varyasyonları ve özellikle 'All Things Will Die'daki İsveç Death Metal etkisi, klasik Doom Doom iskeletinin dışına küçük ama işlevsel çıkışlar sağlıyor.
Prodüksiyon da albümün atmosferinin önemli bir parçası. Reverb ağırlıklı, geniş ve düşük frekansları yoğun bir miks, gitarlarla bası özellikle ağır bölümlerde neredeyse tek bir kütle hâline getiriyor. Bu nedenle bazı pasajlarda nota ayrımı geri plana düşse de tercih müziğin boğucu karakteriyle uyumlu. Derin vokallerin reverb içine gömülmesi, sesin miksin üzerine çıkmasından çok enstrümantasyonun içinden gelmesini sağlıyor. 'Waves (Dark Is The Sea)' ve 'All Hope Is Gone'daki fısıltı ve konuşma bölümleri de bu yakınlık değişimini yeni bir riff eklemekten daha etkili bir biçimde kullanıyor.
Albümün en belirgin kırılması 'Traces'de yaşanıyor. Daha önde duran synthler, sert limiter kullanımı ve belirgin çift kick atakları parçayı modern bir prodüksiyon estetiğine yaklaştırıyor. Tek başına işleyen bu yaklaşım, albümün geri kalanındaki fiziksel bir mekân hissini bozduğu için daha fazla göze çarpıyor. Buna karşılık 'Emptiness (Haunted House)' davul dinamizmi ve flageolet kullanımıyla grubun türün temel araçlarını ne kadar esnetebildiğini gösteriyor.
"A Farewell In Stages"ın henüz ilk albüm olmasına rağmen asıl dikkate değer tarafı, DISCOURAGED'ın Death Doom'un bilinen bileşenlerini kullanırken şarkıları yalnızca riff ağırlığı üzerinden kurmaması. Referansları duyuluyor, fakat özellikle ikinci yarıda parçaların birbirine bağlanma biçimi ve atmosferin prodüksiyonla birlikte şekillenmesi grubun ileride daha belirgin bir kimlik oluşturabileceği bir zemin hazırlıyor. Şimdilik bu, türün geleneklerini bilen ve onları gereksiz gösterişe kaçmadan işleyen, melodik hafızası güçlü bir başlangıç.
https://discourageddoom.bandcamp.com/