DUNGEON SERPENT – Lamentations Of The Shadowkingdoms

Vancouver çıkışlı DUNGEON SERPENT beş yıllık bir aranın ardından yeniden playlistimizi canlandırdı.  grubun 2021 tarihli ilk albümü "World Of Sorrows", melodik death metalin sertlik ile melodik anlatım arasında kurduğu geleneksel dengeyi yeniden değerlendiren bir çalışmaydı. Bu uzun aranın ardından gelen "Lamentations Of The Shadowkingdoms" ise bu yaklaşımın daha geniş bir bestecilik anlayışıyla ele alındığı, grubun müzikal olanaklarını belirgin biçimde artırdığı bir devam albümü. Projenin arkasındaki Arawn, gitar, bas, klavye ve vokal görevlerini üstlenirken davulda Bhraonáin'in katılımı, kemanlarda ise Anju Singh'in katkısı yeni albümün ses dünyasını şekillendiren önemli unsurlar arasında yer alıyor.

Altı parçadan oluşan albümün açılışındaki 'A Wanderer's Dirge/Ashes From The Temple', DUNGEON SERPENT'in yeni müzikal yönünü anlamak için alışılmışın dışında bir başlangıç sunuyor. Uzun süre enstrümantal ilerleyen parça, ağır tempolu yaylılar, klavye dokuları ve değişken ritmik bölümler aracılığıyla atmosferini kademeli biçimde kuruyor. Gitarların devreye girmesiyle birlikte bu geniş anlatım, İsveç melodik death metalinin sert gitar karakterine yaklaşırken klavyelerin ve kemanın sağladığı melodik derinlik parçanın dramatik yapısını genişletiyor. Burada dikkat çeken nokta, atmosferik unsurların death metal kimliğinin önüne geçmemesi. Arawn'ın besteciliği, melodik açılımları doğrudan rifflerin ve ritmik hareketliliğin içine yerleştirerek iki yaklaşımın birbirini tamamlamasını sağlıyor.

'Festering Malediction (The Fifth Kingdom)' ile birlikte albümün daha saldırgan tarafı belirginleşiyor. Keskin gitar geçişleri, pinch harmonic kullanımı ve sert vokaller, blast beat bölümleriyle birleşerek parçaya daha doğrudan bir death metal karakteri kazandırıyor. Bununla birlikte beste, alışılmış melodik death metal formüllerinin dışına çıkan ritmik kırılmalar ve beklenmedik yön değişimleri içeriyor. Özellikle daha ezici gitar bölümleriyle temiz klavye melodilerinin birbirini takip etmesi, parçanın dinamiklerini sürekli değiştiriyor. Arawn'ın müzikal yaklaşımında Arghoslent, Intestine Baalism ve Eucharist gibi grupların izlerini bulmak mümkün. Bunun yanında black metalin, özellikle melodik ve epik yönüyle, bestecilik üzerindeki etkisi de hissediliyor. Fakat bu referanslar belirli bir dönemin yeniden üretiminden ziyade farklı geleneklerin aynı kompozisyon içerisinde işlevsel biçimde bir araya getirilmesine hizmet ediyor.

Albümün ilerleyen bölümlerinde besteciliğin kapsamı daha da genişliyor. 'Rainland's Elegy (The Lamentations Of The Shadowkingdoms)', piyano destekli melodik pasajları, konuşma vokallerini ve Arawn'ın daha sert, yer yer çığlığa yaklaşan vokal kullanımını aynı yapı içerisinde buluşturuyor. Özellikle gitarların birbirine karşı geliştirdiği melodik cümleler, parçanın duygusal etkisini belirleyen temel unsur. Burada bas gitarın da ayrı bir önem kazandığını belirtmek gerekiyor. Arawn'ın belirgin ve hareketli bas yürüyüşleri, gitarların melodik yoğunluğuna eşlik etmekle yetinmeyerek kompozisyonun kendi içerisinde bağımsız bir hareket alanı oluşturuyor. Bu yaklaşım, albümün progresif yönünü desteklese de müziği teknik gösterişe dönüştürmüyor.

Yaklaşık on iki dakikalık 'Garden Of Grotesque Forms (Act I. Lineage Of Failure, Act II. Dreamlike Odyssey)' ise albümün farklı unsurlarını en kapsamlı biçimde bir araya getiren beste. İlk bölümdeki karanlık ve ağır melodik yapı, zaman içerisinde daha hareketli gitar düzenlemelerine ve sert ritmik bölümlere dönüşüyor. Parçanın gelişimi boyunca melodik death metalin geleneksel riff anlayışı ile black metalin daha soğuk ve epik atmosferi arasında sürekli bir geçiş yaşanıyor. Özellikle son bölümde kemanın, klavyelerin ve gitar sololarının birlikte oluşturduğu geniş melodik yapı, albümün duygusal açıdan en etkileyici anlarından birini ortaya çıkarıyor. Keman kullanımı burada yalnızca farklılık yaratmak amacıyla eklenmiş bir enstrüman gibi durmuyor; bestelerin melodik anlatımını genişletiyor ve parçaların dramatik gelişimine doğrudan katkıda bulunuyor.

'Tranquil Sleep Of The Dead, Endless Seas Aflame' de bu genişletilmiş bestecilik anlayışının önemli örneklerinden biri. Albümün genelinde olduğu gibi burada da uzun süreli kompozisyonlar, tek bir riff veya melodik fikrin etrafında dönmek yerine farklı bölümler arasında organik bağlantılar kuruyor. Altı parçanın birbirine geçiş yapacak biçimde düzenlenmesi de çalışmanın bütünlüklü yapısını destekliyor. Şarkıların kendi karakterlerini korurken ortak bir atmosfer içerisinde buluşması, albümün yalnızca art arda sıralanmış bestelerden oluşmasını engelliyor.

Bu müzikal genişlemenin arkasında prodüksiyonun da önemli bir payı bulunuyor. Damian Herring tarafından gerçekleştirilen miks ve mastering çalışması, ilk albümdeki daha sınırlı ses yaklaşımına kıyasla enstrümanların ayrışmasını belirgin biçimde iyileştiriyor. Özellikle bas gitarın hareketli çizgilerinin duyulabilirliği, karmaşık gitar düzenlemeleri içerisinde önemli bir avantaj sağlıyor. Bhraonáin'in davul performansı da bu gelişimin merkezinde. Blast beat, double bass ve değişken ritmik düzenlemeler arasında kurduğu geçişler, bestelerin uzun yapılarına ihtiyaç duydukları hareketliliği kazandırıyor. Önceki albümdeki programlanmış davulların yerini gerçek bir davul performansının alması, yalnızca teknik bir iyileştirme değil; müziğin dinamiklerini doğrudan etkileyen bir değişim. Bununla birlikte organik ve ayrıntılı ses yaklaşımı, ilk dinleyişte bazı bölümlerin birbirine karışmasına neden olabiliyor. Özellikle yoğun düzenlemelerin bulunduğu anlarda albümün bütün ayrıntılarını kavramak için birden fazla dinleyiş gerekiyor.

"Lamentations Of The Shadowkingdoms", melodik death metalin doksanlı yıllardaki yaratıcı döneminden beslenirken bu geleneğin yalnızca nostaljik bir tekrarına dönüşmüyor. Arghoslent, eski dönem Eucharist ve Intestine Baalism gibi gruplarla kurulabilecek müzikal bağlantılar, DUNGEON SERPENT'in hareket noktasını anlamaya yardımcı oluyor. Bununla birlikte klavyelerin, kemanın, belirgin bas gitarın ve daha geniş ritmik düzenlemelerin bir araya gelmesi, projeye kendi karakterini oluşturabileceği yeni bir alan açıyor. Özellikle melodiyi sertliğin karşısında konumlandırmak yerine death metalin doğal bir parçası olarak değerlendiren bestecilik anlayışı, albümün en değerli taraflarından biri.

İlk albümün ortaya koyduğu potansiyelin çok daha kapsamlı ve olgun bir karşılığı olan "Lamentations Of The Shadowkingdoms", DUNGEON SERPENT'in underground melodik death metal içerisindeki konumunu güçlendiren bir çalışma. Zaman zaman düzenlemelerin yoğunluğu nedeniyle ilk dinleyişte mesafeli durabilse de parçaların içerisinde saklı melodik bağlantılar ve giderek genişleyen kompozisyonlar, albüme tekrar tekrar dönmek için yeterli neden sunuyor. Geleneksel melodik death metalin sertliğini, black metalin epik ve karanlık atmosferini, daha progresif bir bestecilik anlayışıyla buluşturan bu çalışma, türün geçmişine bağlı kalırken geleceğini yalnızca geçmişi taklit ederek kurmak istemeyen gruplar için dikkate değer bir örnek.

https://linktr.ee/DungeonSerpent

https://dungeonserpentmdm.bandcamp.com

https://www.instagram.com/dungeonserpent.official

https://profoundlorerecords.com

https://www.profoundlorerecords.bandcamp.com

https://www.instagram.com/profoundlorerecords

https://www.facebook.com/profoundlorerecords

https://x.com/profoundlore