Inline image

Yunanistan ve Şili'nin black/death metal sahnesinden gelen EMBRACE OF THORNS ve INVOCATION'ı aynı kayıtta buluşturan bu split, iki grubun da karanlık müzikal geleneklerle kurduğu ilişkiyi altı parçalık sınırlı bir alanda ortaya koyuyor. 30 Ekim'de IRON BONEHEAD PRODUCTIONS etiketiyle CD ve 12" plak formatlarında yayımlanan çalışma, toplam 22 dakikaya yayılan üçer parçalık iki ayrı bölümden oluşuyor. EMBRACE OF THORNS'un 2022 tarihli "Entropy Dynamics" sonrasındaki ilk kayıtlarını içermesi, bu buluşmayı grubun diskografisi açısından ayrıca dikkate değer kılıyor. INVOCATION cephesinde ise 2024 tarihli ilk albüm "The Archaic Sanctuary (Ritual Body Postures)" sonrasında gelişen müzikal yaklaşımın yeni örnekleriyle karşılaşıyoruz.

EMBRACE OF THORNS'un tarafında savaşçı black metalin sertliği ile death metalin daha belirgin riff merkezli yapısı iç içe geçiyor. 'Life-Strife-Transgression', bu bölümün karakterini belirleyen en önemli kompozisyon. Rifflerin karanlık ve tehditkâr melodik hareketlerle desteklenmesi, grubun besteciliğinde zamanla belirginleşen daha karmaşık yaklaşımı hissettiriyor. Hızlı tremolo gitar geçişleri ve blast beat'ler müziğin bestial karakterini beslerken orta ve düşük tempolu bölümler de kompozisyonların yalnızca hız üzerinden ilerlemesini engelliyor. Özellikle farklı tempolar arasındaki geçişler, saldırganlığı tek bir ritmik düzleme hapsetmeyen bir yapı oluşturuyor.

'Destroyer of All Maladies' ise daha doğrudan death metal ağırlıklı riffleriyle dikkat çekiyor. Burada gitarların keskin ve yoğun hareketleri, davulların belirgin katkısıyla daha fiziksel bir etki kazanıyor. Vokal tarafında black metal çığlıklarıyla bestial growl arasında gidip gelen Kostas, parçaların karakterine göre değişen bir ifade alanı kullanıyor. Bu çeşitlilik, vokalin yalnızca müziğin üzerine yerleştirilmiş agresif bir unsur olmadığını, kompozisyonların karanlık anlatımını biçimlendiren önemli bir bileşen olduğunu gösteriyor. Davulların miks içerisindeki belirginliği de ayrıca önemli; ritmik yoğunluk gitarların altında kaybolmuyor ve grubun martial yönünü destekliyor.

Üçüncü parça 'Mundo vai acabar - Hipersublime (Outro)', iki grup arasındaki geçişi sağlayan daha farklı bir işlev üstleniyor. IRON BONEHEAD PRODUCTIONS'ın da özellikle vurguladığı bu kısa outro, EMBRACE OF THORNS'un iki ana kompozisyonundaki yıkıcı karakterin ardından atmosferik bir ara alan yaratıyor. Bu tercih, split formatının iki bağımsız grup bölümünden ibaret kalmasını önleyen küçük ama anlamlı bir düzenleme.

INVOCATION tarafına geçildiğinde death metalin ağırlığı daha belirgin hâle geliyor. 'Altar of Unseen Prayers', yoğun riff kullanımı ve ağırbaşlı ritmik yaklaşımıyla açılıyor. Buradaki bestecilik, EMBRACE OF THORNS'un daha karmaşık ve değişken yapısına kıyasla daha doğrudan bir çizgide ilerliyor. Orta tempoların geniş yer tuttuğu kompozisyonlarda güç, sürekli hızlanmaktan ziyade rifflerin ağırlığından ve tekrarların yarattığı baskıdan geliyor. Black metal çığlıkları ile death metal growl'larının birlikte kullanılması, iki tür arasındaki geçişi vokal düzeyinde de sürdürüyor. Gitar melodilerinde beliren karanlık armoniler ise müziğin yalnızca kaba kuvvete dayanmamasını sağlıyor.

'Impetuous', INVOCATION'ın bu bölümdeki en etkileyici anlarından biri. Ritimlerin ve gitarların daha yoğun biçimde birleştiği parçada, grubun bestecilik yaklaşımındaki doğrudanlık belirgin bir avantaja dönüşüyor. Burada gereksiz karmaşıklık arayışı bulunmuyor; rifflerin kendi ağırlığı ve ritmik akışın kararlılığı parçanın karakterini taşıyor. 'The Shattered Torch' ise daha atmosferik fikirlerin devreye girdiği bir kapanış sunuyor. Kısa süreli fısıltılı vokaller ve karanlık melodik dokunuşlar, müziğin ritüelistik tarafını genişletiyor. Özellikle bu parçada duyulan atmosferik yaklaşım, INVOCATION'ın death metal merkezli yapısına black metalin daha tekinsiz ve mistik özelliklerini ekliyor.

İki grubun prodüksiyon tercihleri de aralarındaki farklılığı görünür kılıyor. EMBRACE OF THORNS tarafındaki karanlık ve ham karakter, enstrümanların belirginliğini koruyan daha kontrollü bir ses anlayışıyla birleşiyor. INVOCATION ise "The Archaic Sanctuary (Ritual Body Postures)" albümündeki yaklaşımı sürdüren, hatta daha ham bir karaktere yönelen bir prodüksiyonla karşımıza çıkıyor. Bu farklılık, split'in bütünlüğünü bozan bir unsur değil. Aksine, iki grubun aynı müzikal gelenek içerisinde farklı ağırlık noktaları belirlediğini gösteriyor. EMBRACE OF THORNS daha değişken kompozisyonları ve bestial black/death metal karakteriyle öne çıkarken INVOCATION, rifflerin fiziksel ağırlığına ve karanlık atmosferin sürekliliğine daha fazla alan açıyor.

Bu split albüm, türün alışılmış sınırlarını genişletmeye veya radikal bir yenilik ortaya koymaya çalışmıyor. Zaten bu iki grubun birlikteliğini anlamlı kılan nokta da böyle bir iddia taşımaması. Güney Amerika ve Avrupa black/death metal geleneklerinin kesiştiği yerde, bestecilikteki farklılıklarını koruyan iki ayrı yaklaşım duyuluyor. EMBRACE OF THORNS'un daha hareketli ve katmanlı yapısı ile INVOCATION'ın ağır, doğrudan ve ritüelistik death metal anlayışı birbirini tamamlıyor. Bu çalışma yalnızca iki grubun mevcut diskografilerine eklenen yeni kayıtlar olarak değil, günümüz bestial black/death metal sahnesinin hâlâ farklı karakterler üretebildiğini gösteren bir ortak çalışma olarak da değerlendirilmeyi hak ediyor.

Inline image

facebook.com/embraceofthorns
facebook.com/INVOCATIONchile
ironbonehead.de
ironboneheadproductions.bandcamp.com 
facebook.com/ironboneheadproductions