EP REVIEW
MAGIC CROSS - Magic Cross
Ham black metal, punk ve noise rock

Florida yeraltı sahnesinin kirli estetiğini black metalin soğukluğu, punk'ın doğrudanlığı ve noise rock'ın aşındırıcı karakteriyle bir araya getirilmis hali. MAGIC CROSS kendi adını taşıyan ilk çalışması olan EP ile extreme metal sahnesine adim atıyor. Dört parçalık kayıt türün bilinen sınırlarını yeni baştan yaratmıyor. bunun yerine son derece ham bir ses dünyası içinde ritim, gürültü ve akılda kalıcılık arasında kendi dengesini kurmaya çalışıyor.
Bu yaklaşım daha ilk parçalardan itibaren belirgin. 'The Fable', ağır distortion altındaki gitarların melodik davullarla yavaşça ilerlediği bir yapı üzerine kurulurken, davulların miks içindeki baskınlığı parçanın diğer unsurlarını zaman zaman gölgede bırakıyor. Buna rağmen soğuk, reverb'lü vokallerin bu dengesizliğin içinden yükselmesi, prodüksiyondaki pürüzleri kusurdan çok estetik tercihe dönüştürüyor. MAGIC CROSS'ın müziğinde berraklık aramak yerine parçaların birbirine sürtünerek oluşturduğu kirli yüzey öne çıkıyor.
'Holy Bile' ise grubun punk tarafını daha görünür kılıyor. Tiz gitar seslerinin ardından giren pes akortlu riffler ve ritmik melodiler, parçayı yalnızca black metalin hızlı bölümlerine yaslanmaktan kurtarıyor. Davulların zilleri öne çıkaran kullanımı ve hızlanan yapı, melodik gitar çizgilerinin altında daha fiziksel bir hareket yaratırken, köprüde belirginleşen groove hissi şarkının tekdüzeleşmesini engelliyor. Vokalin burada da ham black metal çığlığı çevresinde kalması, müziğin farklı yönlerini tek bir estetik çerçevede tutuyor.

EP'nin en ilginç anı ise 'All Alone'. Kalın ve yoğun distortion taşıyan bas gitar, parçanın gerçek omurgasını oluşturuyor; davullar ve thrash etkili riffler bu bas çizgisinin çevresinde hareket ediyor. Burada dikkat çekici olan, enstrümantal tarafın görece melodik karakteriyle vokallerin neredeyse tamamen umutsuz ve düşmanca tonunun yan yana gelmesi. Son bölümde sesin yoğun biçimde distorsiyona gömülerek kaybolması da bu parçanın kaba üretim anlayışını en doğrudan biçimde ortaya koyuyor.
'Hellhole' ise MAGIC CROSS'ın farklı bileşenleri en doğal biçimde bir araya getirdiği parça. Punk kökenli ritmik yapı ve groove, black metal vokallerinin kasvetli karakteriyle çatışmak yerine birbirini tamamlıyor. Bas gitarın ritim bölümünün altında etkin kullanılması parçaya fiziksel bir ağırlık verirken, kısa ve rahatsız edici vokal efektleri parçanın düşmanca atmosferini yalnızca sertlikle değil, huzursuzlukla da kuruyor. EP'nin geri kalanında ayrı ayrı görülen özellikler burada daha bütünlüklü bir kompozisyona dönüşüyor.
MAGIC CROSS'ın temel sınırlaması da aynı noktada ortaya çıkıyor. Bu dört parça, black metal-punk kesişiminde daha önce denenmemiş bir formül sunmuyor. Darkthrone ve Celtic Frost çizgisindeki ilkel riff anlayışından punk ve noise'ın daha kirli estetiğine uzanan referanslar açıkça hissediliyor; fakat bu kayıt için asıl mesele referansları aşmak değil, onları mümkün olduğunca doğrudan ve süssüz biçimde kullanmak. Şarkı yazımında çeşitlilik sınırlı, büyük sürprizler yok ve bazı bölümler bilinçli olarak benzer bir orta-hızlı hareket alanında kalıyor. Buna karşılık tremolo, blast beat ve hızlanan bölümlerin kullanımı gerektiğinde müziğe farklı bir ivme kazandırıyor; dolayısıyla kayıt bütünüyle tek tempolu bir punk-black metal şablonuna sıkışmıyor.
Prodüksiyonun lo-fi ve aşındırıcı karakteri de bu müziğin kimliğinden ayrı düşünülemez. Enstrümanların her birini temiz biçimde ayırmak yerine distortion, reverb ve davulların baskınlığıyla fiziksel bir karmaşa yaratılıyor. Bazı anlarda bu tercih gitar ayrıntılarını geri plana itiyor, fakat MAGIC CROSS'ın aradığı estetik de zaten parlak ve kontrollü bir ses değil. Özellikle bas gitarın öne çıktığı bölümlerde bu kirli yaklaşım daha işlevsel hâle geliyor; müziğin melodik tarafını tamamen ortadan kaldırmadan ona kalın ve rahatsız edici bir zemin sağlıyor.
Sonuçta "Magic Cross", black metal ile punk arasındaki eski bağları yeniden keşfetmeye çalışan bir çalışma olmaktan çok, bu iki geleneğin noise rock ve kirli groove aracılığıyla ne kadar kaba hâle getirilebileceğini gösteren bir ilk kayıt. Özgünlük iddiası sınırlı, bestecilik alanı henüz geniş değil; fakat dört parçanın özellikle 'Holy Bile' ve 'Hellhole'da yakaladığı ritmik doğrudanlık, grubun elindeki malzemenin yalnızca nostaljik bir tür egzersizinden ibaret olmadığını gösteriyor. MAGIC CROSS şimdilik kanona yeni bir sayfa eklemiyor; fakat yeraltının cilasız tarafını gerçekten sahiplenen bu ilk EP, grubun ileride aynı hamlığı daha belirgin bir bestecilik kimliğine dönüştürmesi hâlinde daha ayırt edici bir noktaya ulaşabileceğinin işaretlerini taşıyor.

caligarirecords.com
caligarirecords.bandcamp.com
facebook.com/caligarirecords

