ALBUM REVIEW
MASTIC SCUM – VOID
Mekanik Death Metal, endüstriyel soğukluk ve Grindcore sertliği.
MASTIC SCUM'un otuz yılı aşan kariyeri boyunca Death Metal, Grindcore ve Industrial etkileri arasında geliştirdiği müzikal çizgi, "VOID"da daha geniş bir ifade alanına kavuşuyor. Avusturyalı grubun yedinci stüdyo albümü, 1999 tarihli "Zero"dan bu yana biriken deneyimin üzerine inşa edilirken 11 parçalık, yaklaşık 39 dakikalık süresine oldukça fazla müzikal hareket sığdırıyor. Burada belirleyici olan, geleneksel Death Metal sertliğinin mekanik ritimlerle ve endüstriyel soğuklukla kurduğu ilişki. FEAR FACTORY benzetmesi kaçınılmaz biçimde gündeme geliyor; özellikle kesik gitar vuruşları, senkronize ritim yürüyüşleri ve makineyi andıran düzenlemeler bu bağlantıyı açıkça hissettiriyor. Bununla birlikte MASTIC SCUM, melodik vokallere başvurmayan, Grindcore köklerini ve Death Metal'in fiziksel ağırlığını daha fazla koruyan bir yaklaşım benimsiyor.
Harry Gandler ve Dominique Heine'nin gitarları, düşük frekanslı sertlik ile ritmik keskinliği bir arada taşıyor. Staccato riffler, ani yön değiştiren gitar figürleri ve disonant geçişler, müziğin endüstriyel karakterini beslerken zaman zaman klasik Heavy Metal'e göz kırpan tapping sololar da düzenlemelere farklı bir hareket alanı açıyor. 'Arise // Erase' ve 'Deathwish' bu tercihin belirgin örnekleri arasında. Öte yandan 'D-Termination' ve 'Synthetic Catharsis', Blast Beat bölümleriyle Grindcore ve Deathcore sınırlarına yaklaşırken gitarların yarattığı teknik hareketlilik parçaların saldırganlığını daha da artırıyor. 'Experiment on Obedience' ise sürekli yer değiştiren temposu, kalın Groove bölümleri ve Djent'i hatırlatan ritmik yaklaşımıyla albümün daha ağırbaşlı, fakat bir o kadar da ezici anlarından birini oluşturuyor.
Bu farklı yönelimleri bir arada tutan unsur, Stephan Huber'in davul performansındaki hassasiyet. Gitarlarla kurduğu senkronizasyon, mekanik bir düzen hissi yaratırken tempo değişimleri ve Blast Beat geçişleri müziğin kontrolsüz bir hız yarışına dönüşmesini engelliyor. Özellikle Groove'un öne çıktığı bölümlerde ritimlerin fiziksel etkisi belirginleşiyor. MASTIC SCUM'un yalnızca teknik beceri üzerinden ilerlemediği, rifflerin dinleyici üzerindeki bedensel etkisini de hesaba kattığı anlar bunlar. Ne var ki grubun sürekli yeni bir ritmik veya teknik fikir ekleme eğilimi zaman zaman ters etki yaratıyor. Bir riff henüz yeterince yerleşmeden gelen yeni geçişler, bazı bölümlerin akılda kalıcılığını azaltıyor. Daha uzun süre korunabilecek etkili Groove kalıplarının erken kesilmesi, albümün bestecilik açısından geliştirebileceği alanlardan biri.
Maggo Wenzel'in sert ve saldırgan vokal karakteri, müziğin mekanik dokusuna uygun bir karşılık veriyor. Konuk vokalistlerin katkıları da üç parçada farklı renkler yaratıyor: Andy Dude'un THROWBACK adına 'Aftermath'te, Mike Kronstorfer'in BEFORE THE FALL adına 'Experiment on Obedience'ta ve Sebastian Grihm'in CYTOTOXIN adına 'Synthetic Catharsis'teki katılımı, vokal düzenlemelerine ek çeşitlilik kazandırıyor. Ancak bu konukluklar albümün temel kimliğini değiştiren müdahalelerden ziyade mevcut sertliği destekleyen tamamlayıcı dokunuşlar olarak kalıyor.
Wien'deki Grindlab Studio'da gerçekleştirilen prodüksiyon, gitarların ağırlığını ve davulların mekanik hassasiyetini belirgin biçimde ortaya çıkarıyor. Temiz ve güçlü miks, yoğun distortion kullanımına rağmen ritmik ayrıntıların kaybolmasını önlüyor. Aralara yerleştirilen konuşma örnekleri de özellikle endüstriyel atmosferi destekleyen bir işlev üstleniyor. Yıkım, kaos ve varoluşsal çöküş temaları etrafında şekillenen lirik yaklaşım, bu soğuk ses dünyasıyla uyumlu. Hugo Antonio Teran'ın hazırladığı kapak çalışması da albümün distopik estetiğini görsel düzlemde tamamlıyor.
Parça bazında bakıldığında 'Aftermath', yaklaşık üç buçuk dakikalık süresinde Groove, teknik Death Metal ve Deathgrind arasında sürekli yön değiştiren düzenlemesiyle dikkat çekiyor. Konuk vokallerin de katkısıyla parçanın neredeyse her bölümünde farklı bir hareketlilik ortaya çıkıyor. 'Synthetic Catharsis', zehirli gitar motifleri ve albümün en sert Grindcore bölümlerinden bazılarıyla öne çıkarken 'D-Termination' çılgın gitar geçişleri ve tekrarlanan saldırgan motifleriyle daha huzursuz bir karakter taşıyor. Altı dakikayı aşan kapanış parçası 'The Avoidance' ise Progressive Death Metal, Techgrind ve melodik Groove unsurlarını tek bir düzenlemede buluşturuyor. Tehditkâr vokal örnekleriyle desteklenen bu yapı, albümün alışılmış Deathgrind sınırlarının dışına çıktığı en kapsamlı denemesi. Bununla birlikte parçanın uzayan yapısı, fikirlerin her zaman aynı ölçüde etkili sonuçlanmadığını da gösteriyor.
"VOID"un önündeki en önemli mesele, teknik yeterlilik veya prodüksiyon kalitesi değil, bu unsurların ne ölçüde ayırt edici bir müzikal kimliğe dönüştüğü. FEAR FACTORY'nin mekanik Death Metal anlayışıyla kurulan benzerlik, albümün önemli bir referans noktasını oluşturuyor. SYBREED'i hatırlatan endüstriyel soğukluk ve yer yer GOJIRA'yı çağrıştıran ritmik ağırlık da bu müzikal çevrenin sınırlarını belirliyor. Ancak bu referansların bir araya gelmesi her zaman özgün bir bestecilik yaklaşımı doğurmuyor. Bazı riffler ve düzenlemeler, grubun kendi karakterinden ziyade tanıdık bir endüstriyel Extreme Metal sözlüğüne yaslanıyor. Üstelik sürekli değişen ritmik yapılar, zaman zaman parçaların güçlü fikirlerini yeterince geliştirmesine engel oluyor.
Buna rağmen MASTIC SCUM'un Groove ile Grindcore sertliğini buluşturduğu bölümlerde ortaya çıkan sonuç oldukça etkileyici. "VOID", yenilikçi iddialarını her zaman karşılayamasa da teknik Death Metal'in mekanik tarafını, endüstriyel atmosferi ve Deathgrind saldırganlığını tutarlı bir ses dünyasında birleştiriyor. Özellikle FEAR FACTORY, SYBREED ve çağdaş teknik Death Metal çizgisini seven dinleyiciler için karşılık bulacak bir çalışma. Grubun otuz yılı aşan birikimi düşünüldüğünde, bundan sonraki aşamada ihtiyaç duyduğu şey daha fazla teknik karmaşıklık değil, mevcut müzikal malzemeyi daha güçlü ve kendine özgü bestelere dönüştürmek.
https://masticscum.bandcamp.com/music