ALBUM REVIEW
SOMN – Consecration
Agresif Black Metal, melodik ve karanlık.

Rusya ile Ukrayna arasındaki savaş, birçok şeyin durmasına hatta oldukça dramatik biçimde değişmesine neden oldu. Metalseverler açısından da bu iki ülkeden çıkan işlere ulaşmak eskisi kadar kolay değil. Açıkça ortada olan bir gerçek var ki her iki ülkenin metal sahnesi de savaş sebebiyle can çekişiyor. Neyse ki her iki yakadan da müziğe zaman ayırabilen müzisyenler var. Her zaman olduğu gibi yine metal müzik, bütün bu politik rezaletin yıkıntıları arasında bize nefes alacak alan ve insanlar arasında köprü kurulmasını sağlayan imkânlar sunuyor. Rusya'nın St. Petersburg underground sahnesinde farklı projelerde bir araya gelen müzisyenlerin oluşturduğu SOMN, 2019 tarihli ilk albümü "The All-devouring" sonrasında ikinci uzunçaları "Consecration" ile geri dönüyor. SHOW ME A DINOSAUR, TRNA ve OLHAVA gibi gruplarla bağlantılı dört müzisyenin ortak üretimi olan SOMN'un müziğinde bu projelerin atmosferik ve deneysel yaklaşımlarından izler bulmak mümkün. Fakat "Consecration"ı yalnızca Post-Black Metal sınırları içerisinde değerlendirmek, albümün bestecilik anlayışındaki sertlik ve çeşitliliği yeterince açıklamıyor.
Dört parçaya yayılan yaklaşık 36 dakikalık albüm, Black Metal'in tremolo gitarları, blast beat'leri ve keskin vokal karakterini Post-Black Metal'in genişleyen melodik anlatımı ve Doom Metal'in ağırlaşan temposuyla bir araya getiriyor. Bu birliktelik, birbirinden farklı tür özelliklerinin yan yana getirilmesinden ibaret değil. SOMN, parçaların ilerleyişinde hız ve ağırlık arasındaki dengeyi sürekli değiştirerek müziğin gerilimini diri tutuyor. Özellikle uzun bestelerde ortaya çıkan yavaşlamalar, yalnızca dinleyiciye nefes aldıran aralar değil; parçaların duygusal ve yapısal yönünü değiştiren önemli kırılma noktaları.

Açılıştaki 'The Loyal Hand', albümün sert tarafını tanımak için yeterince doğrudan bir başlangıç. Timur Yusupov'un hareketli davul performansı, Mikhail Kurochkin'in belirgin ve dolgun bas çizgileriyle birleşirken Artem Selyugin ve Oleg Salnikov'un tremolo ağırlıklı gitarları parçaya yüksek tempolu bir Black Metal karakteri kazandırıyor. Bununla birlikte, besteyi sıradan bir hız gösterisine dönüştürmeyen unsur, yoğun gitar dokusunun içerisinde kendisini belli eden melodik temalar. Rifflerin ilerleyişi sırasında ortaya çıkan ritmik sıkışmalar ve tekrarlanan gitar motifleri, parçanın akışına farklı yönler kazandırıyor. Kurochkin'in tiz ve geleneksel Black Metal vokalinden ziyade boğuk, öfkeli bir haykırışı andıran yorumu da bu müzikal karakteri tamamlıyor. Burada vokal, gitarların üzerinde ayrı bir melodik unsur olarak değil, enstrümantasyonun sertliğini artıran bir ifade aracı olarak konumlanıyor.
On bir dakikayı aşan 'Tower Of Flesh' ise albümün bestecilik anlayışını çok daha kapsamlı biçimde ortaya koyuyor. İlk bölümde davulların ve tremolo gitarların oluşturduğu hızlı akış, parçanın ortalarına doğru giderek çözülüyor. Distortion'lı gitarların geri çekilmesiyle geriye kalan temiz gitar melodisi ve karanlık ambient dokular, önceki bölümün yoğunluğuyla belirgin bir karşıtlık oluşturuyor. Bu sakinleşme kısa süreli bir geçişten ibaret kalmıyor; beste, yeniden ağırlaşarak ilerlediğinde artık başlangıçtaki hızına dönmüyor. Derinleşen vokaller ve gitarlardaki uzun süreli nota uzatımları, parçayı Doom Metal'e yaklaşan ezici bir ağırlığa taşıyor. Özellikle bu bölümde ritmik hareketin azalmasıyla birlikte gitarların taşıdığı her nota daha fazla önem kazanıyor. Bu yaklaşım; bir Dostoyevski romanında hayat bulan depresif bir karakterin, 1800'lerin St. Petersburg sokaklarında sonbahar yağmurlarının ıslattığı ve gökyüzünün griliğini yansıtan kaldırım taşları üzerinde adımladığı o kasvetli sahneleri hatırlatıyor. SOMN'un uzun bestelerde gereksiz tekrarlarla süre doldurmak yerine müzikal atmosferi kademeli olarak değiştirebilmesi, 'Tower Of Flesh'i albümün en başarılı çalışmalarından biri hâline getiriyor.
'Swarming Mass' ile birlikte bu kez daha keskin ve saldırgan bir yaklaşım devreye giriyor. Önceki parçadaki ağırlaşmanın ardından yeniden hız kazanan müzik, yoğun tremolo riffleri ve güçlü davul geçişleriyle Black Metal'in geleneksel sertliğine yaklaşıyor. Bununla birlikte, parçanın orta bölümlerinde beliren melodik gitar çizgileri ve gitarların zaman zaman koro benzeri bir armonik etki yaratması, bu sertliğin tekdüzeleşmesini engelliyor. Bestenin ilerleyişinde duyulan gitar solosu da alışılmış Black Metal estetiğinin dışına çıkan, daha belirgin bir melodik ifade sunuyor. Ardından tempo yeniden ağırlaşırken Doom Metal etkisi belirginleşiyor. Bu geçişler, parçanın adındaki hareketlilik ve karmaşa fikrini yalnızca ses yoğunluğu üzerinden değil, müzikal yapının sürekli değişen karakteri üzerinden de karşılıyor. Yine de 'Swarming Mass'ın en akılda kalıcı tarafı, sert rifflerin arasından sıyrılan ve tekrar eden melodik temaların besteye kazandırdığı bütünlük.
Yaklaşık on dakikalık kapanış parçası 'Consecration', albüm boyunca karşılaşılan farklı yaklaşımları daha geniş bir kompozisyon içerisinde bir araya getiriyor. Hızlı tremolo gitarların ve hareketli ritim bölümünün üzerine kurulan açılış, giderek daha yoğun bir atmosfer kazanırken vokaller de tiz çığlıklar ile derin growl arasında değişiyor. Bu iki farklı vokal karakterinin birlikte kullanılması, parçanın anlatımına belirgin bir karşıtlık katıyor. İlerleyen dakikalarda tempo yeniden düşüyor; uzaktan duyulan koro benzeri vokal dokuları ve ambient katmanlar, müziği neredeyse cenaze törenini andıran ağır bir atmosfere taşıyor. Gitarların melodik çizgileri bu bölümde daha fazla alan kazanırken davulların geri çekilmesi, parçanın önceki yoğunluğundan farklı bir dinamik oluşturuyor. Kapanıştaki yavaşlayan akış ve giderek uzaklaşan ses dokuları da ani bir bitiş yerine, albümün atmosferini bir süre daha devam ettiren kontrollü bir son yaratıyor.
Bu dört parçanın ortak noktasında, Mikhail Kurochkin'in hem bas gitar hem vokal performansının yanı sıra kayıt ve miks sürecini de üstlenmesiyle şekillenen belirgin bir ses anlayışı bulunuyor. Albümün prodüksiyonu, yoğun gitarların ve hareketli davulların birbirini örtmesine izin vermiyor. Özellikle bas gitarın miks içerisinde rahatlıkla takip edilebilmesi, müziğin yalnızca üst frekanslardaki tremolo gitarlar ve vokal çığlıklarından ibaret kalmasını önlüyor. Davulların blast beat'lerden daha kontrollü ritmik bölümlere geçişleri de bu açıklık sayesinde etkisini koruyor. SOMN'un tercih ettiği temiz ve güçlü prodüksiyon, Black Metal'in çiğ karakterini tamamen ortadan kaldırmadan modern bir ses bütünlüğü sağlıyor. Bu yaklaşım, albümün yoğun bölümlerinde olduğu kadar atmosferik geçişlerinde de işlevini yerine getiriyor.
Albümün kavramsal çerçevesi de müziğin bu değişken yapısıyla örtüşüyor. Başkalarının hırsları ve idealleri uğruna öğütülen bir insanın körü körüne itaati, kan dökülmesi ve kimliğinin yok oluşu etrafında şekillenen anlatı, "Consecration"ın karanlık dünyasına yön veriyor. Büyük ideallerin ve yüce söylemlerin geride bıraktığı yıkım fikri, özellikle 'Tower Of Flesh' ve 'Consecration'daki ağırlaşan bölümlerde müzikal bir karşılık buluyor. Tim Yusupov'un albüm kapağını hazırlaması da görsel ve müzikal üretimin aynı ekip içerisinde buluşmasını sağlıyor. Burada kavramsal bütünlük, şarkıların belirli bir hikâyeyi kelimesi kelimesine takip etmesinden ziyade, müziğin yarattığı baskı ve çözülme hissiyle kuruluyor.
SOMN, "Consecration"da Post-Black Metal'in artık oldukça tanıdık hâle gelmiş melodik ve atmosferik unsurlarını kullanıyor. Bu nedenle albümün değerini tür içerisinde daha önce duyulmamış fikirler üretmesinde aramak doğru olmaz. Asıl dikkate değer tarafı, Black Metal'in saldırganlığını Doom Metal'in ağır temposuyla ve Post-Black Metal'in melodik genişliğiyle birleştirirken bestelerin kontrolünü kaybetmemesi. Uzun parçaların içerisinde gerçekleşen değişimler, müziğin yönünü anlamlı biçimde dönüştürüyor; melodik temalar da yoğun enstrümantasyonun altında kaybolmak yerine dinleyicinin zihninde yer edinebiliyor. Elbette bu yaklaşım, daha kısa ve doğrudan besteler arayan dinleyiciler için zaman zaman sabır gerektirebilir. Ancak türün geleneksel sertliğini atmosferik ve yapısal çeşitlilikle birlikte arayanlar açısından "Consecration", SOMN'un St. Petersburg underground sahnesindeki konumunu daha görünür kılacak nitelikte bir çalışma. Yenilik iddiasını abartmadan, bildiği müzikal dili güçlü bir bestecilik anlayışıyla işleyen grup, çağdaş Black Metal içerisinde takip edilmeyi hak eden isimlerden biri olduğunu gösteriyor.

facebook.com/somnband
somnband.bandcamp.com
https://shop.aoprecords.de/de/
facebook.com/aoprecs
artofpropaganda.bandcamp.com

