Véhémence - Assiégé pour l'Eternité

2010'ların ortasında Fransız black metal sahnesinden yükselen Véhémence, melodik black metalin İsveç kökenli riff anlayışını Orta Çağ temaları ve folk dokularıyla birleştirerek "medieval black metal" olarak anılacak yaklaşımın şekillenmesinde önemli rol oynayan gruplardan biri hâline geldi. 2014 tarihli çıkış albümleri "Assiégé", grubun sonraki yıllarda geliştireceği estetik dilin temelini atarken, "Assiégé pour l’Éternité", bu ilk çalışmanın günümüz Véhémence'i tarafından yeniden yorumlanmış hâli olarak karşımıza çıkıyor. Ancak bu albüm, sıradan bir yeniden kayıt olmanın ötesinde, grubun geçmişini bugünkü müzikal ve sanatsal perspektifiyle yeniden inşa etme girişimi niteliği taşıyor.

Véhémence, kariyerinin bu aşamasında ilk albümünü yeniden kaydetmekten çok daha farklı bir şey yapıyor. "Assiégé pour l’Éternité" 2014 tarihli çıkış albümünün teknik eksiklerini gidermeye çalışan bir restorasyon çalışması değil; grubun bugün ulaştığı estetik ve kompozisyon anlayışıyla geçmişini yeniden yorumlama girişimi. Sonuç da doğal olarak bir “yeniden kayıt”tan ziyade, aynı temel malzemenin on iki yıllık gelişim süzgecinden geçirilmiş yeni bir versiyonu gibi duruyor.

Albümün merkezinde hâlâ Véhémence’in karakteristik yaklaşımı yer alıyor: İsveç melodik black metalinin akıcı riff anlayışını Fransız sahnesinin epik ve romantik anlatım diliyle birleştiren, folk unsurlarını ise yüzeysel süslemeler olarak değil kompozisyonun ayrılmaz parçaları olarak kullanan bir yapı. Ancak bu kez grubun müziği çok daha belirgin bir ritim omurgasına sahip. Organik davullar ve belirginleşen bas gitar sadece ses kalitesini artırmıyor; parçaların ilerleyişini yönlendiren temel unsurlar hâline geliyor. Özellikle uzun bestelerde riff geçişleri ve tempo değişimleri artık çok daha doğal hissediliyor.

Albümün açılışındaki “De Célestes Cavalcades”, Véhémence’in neden yıllar içinde “medieval black metal” tanımının en önemli temsilcilerinden biri hâline geldiğini kısa sürede ortaya koyuyor. Melodik gitar hatları sürekli ileri hareket eden bir yapı kurarken folk enstrümanları müziğin üzerine sonradan eklenmiş katmanlar gibi davranmıyor. Flüt ve geleneksel melodiler, rifflerin taşıdığı epik karakteri güçlendiren kompozisyon araçları olarak işlev görüyor. Bu yaklaşım albüm boyunca korunuyor ve Véhémence’i, folk etkilerini çoğu zaman yalnızca atmosfer yaratmak için kullanan birçok çağdaş grubun önüne taşıyor.

Albümün en dikkat çekici başarısı ise uzun şarkı formunu yönetme biçiminde yatıyor. Sekiz dakikayı aşan besteler çok sayıda tema ve geçiş içeriyor olmasına rağmen dağılmıyor. Grup sürekli yeni fikirler eklemek yerine mevcut motifleri farklı bağlamlarda yeniden kullanmayı tercih ediyor. Bu nedenle parçalar epik ölçekte hissettirse de progresif müzikte zaman zaman görülen gereksiz dolaşmalara düşmüyor. Özellikle “Assiégé pour l’Éternité” ve “En Quête du Graal” gibi eserlerde anlatı duygusu, doğrudan riff organizasyonu üzerinden kuruluyor; yükselen melodik temalar, blast beat bölümleri ve daha kontrollü orta tempo pasajlar birbirini tamamlayan bölümler olarak çalışıyor.

Hyvermor’un vokalleri de albümün yeniden şekillenen kimliğinde önemli rol oynuyor. Geleneksel black metal çığlıklarının ötesine geçen performansı, anlatı merkezli yapıyı destekleyen dramatik bir karakter taşıyor. Ancak bu dramatizasyon hiçbir zaman teatral bir gösteriye dönüşmüyor. Vokaller müziğin üzerinde yükselen bağımsız bir unsur olmak yerine gitar melodileriyle birlikte ilerliyor ve özellikle epik bölümlerde hikâye anlatımını güçlendiriyor.

Prodüksiyon tarafında yapılan tercihler albümün karakterini belirleyen en önemli unsurlardan biri. Modern melodik black metalde sıklıkla karşılaşılan aşırı yoğun ve duvar etkisi yaratan miks anlayışı yerine daha açık ve katmanlı bir ses tercih edilmiş. Gitarlar hâlâ müziğin merkezinde bulunuyor ancak davullar ve folk enstrümanları için yeterli alan bırakılmış. Bu sayede albüm saldırganlıktan çok hareket hissi yaratıyor. Dinleyici kendisini savaşın ortasında değil, anlatılan hikâyenin çevresinde dolaşan bir gözlemci gibi hissediyor. Bu yaklaşım albümün Orta Çağ estetiğini romantize etmekten çok canlandırmaya çalıştığını düşündürüyor.

Folk ve medieval unsurların kullanımı ayrıca albümün tür içindeki konumunu da belirliyor. Véhémence’in müziği zaman zaman Summoning gibi epik black metal gruplarıyla aynı alana yerleştirilebilir görünse de bestecilik anlayışı çok daha riff merkezli ilerliyor. Benzer şekilde Fransız sahnesinin Darkenhöld veya Sühnopfer gibi isimleriyle ortak noktalar taşısa da burada duyulan melodik akış ve yoğun kompozisyon disiplini albümü yalnızca nostaljik bir medieval black metal çalışması olmaktan çıkarıyor. Yer yer geleneksel heavy metal mirasının hissedilmesi de bunun önemli sebeplerinden biri.

Albüm kapağındaki tek boynuzlu at figürü ve şövalyelik temaları da müziğin sunduğu dünyayla uyumlu çalışıyor. Fantastik öğeler mevcut olsa da görsel kimlik bütünüyle kaçışçı bir fantezi estetiğine yaslanmıyor. Tam tersine, albüm boyunca hissedilen “göksel şövalyelik” fikriyle örtüşen bir sembolizm kurulmuş. Bu nedenle görsel sunum müziğin önüne geçmek yerine onun anlattığı dünyanın doğal bir uzantısı olarak işlev görüyor.

Yine de albüm tamamen kusursuz değil. İlk yarıdaki melodik yoğunluk ve akılda kalıcı tema kullanımı, ikinci yarıda yerini daha geniş ve atmosfer odaklı düzenlemelere bırakıyor. Bu bölümlerdeki fikir çeşitliliği ilgi çekici olsa da açılıştaki şarkıların yakaladığı ivme zaman zaman düşüyor. Bazı temaların birkaç tekrar erken sonlandırılması albümün genel temposunu daha sıkı hâle getirebilirmiş.

Bununla birlikte "Assiégé pour l’Éternité", geçmişini güncelleyen bir grubun nostalji egzersizi olmaktan uzak. Véhémence burada ilk albümünü yalnızca daha iyi çalmıyor; onu kendi bugünkü estetik anlayışına uygun biçimde yeniden kurguluyor. Medieval black metal son yıllarda giderek daha fazla grup tarafından kullanılan bir etiket hâline gelmiş olsa da bu albüm, türün yalnızca kostüm ve atmosferden ibaret olmadığını hatırlatıyor. Véhémence’in yaklaşımı, epik anlatımı güçlü bestecilikle desteklediğinde medieval black metalin hâlâ yaratıcı ve ikna edici bir ifade alanı olabileceğini gösteriyor.

OZAN

vehemencebm.bandcamp.com 
antiqrecords.com 
facebook.com/antiq.label 
antiqofficial.bandcamp.com