Illwind - The Unfolding at the End of Light

Peru'nun köklü underground metal sahnesinden çıkan Illwind, üyelerinin geçmişte yer aldığı farklı müzikal yapılardan beslenerek doom metal ekseninde kendine özgü bir kimlik oluşturmaya çalışan yeni bir oluşum. Reino Ermitaño, Cobra, Arcada ve Argul gibi gruplardan müzisyenleri bir araya getiren ekip, ilk albümü "The Unfolding at the End of Light" ile geleneksel doom metal anlayışını post-punk, gotik rock ve black metal etkileriyle genişletmeyi hedefliyor. Personal Records etiketiyle yayımlanan bu ilk uzunçalar, grubun yalnızca ağır riffler üretmekle yetinmeyen, atmosfer ve kompozisyon çeşitliliğine odaklanan yaklaşımını ortaya koyuyor.

Doom metal uzun yıllardır kendi gelenekleri içerisinde hareket eden, değişimi çoğu zaman hızdan veya teknik gösterişten değil atmosfer, ağırlık ve kompozisyon derinliğinden türeten bir tür. Peru çıkışlı Illwind’in ilk albümü "The Unfolding at the End of Light" da ilk bakışta bu geleneğin oldukça tanıdık bir uzantısı gibi görünüyor: ağır ilerleyen riffler, temiz vokaller ve kalın tonlu gitar duvarları. Ancak albüm ilerledikçe grubun amacının yalnızca klasik doom kalıplarını yeniden üretmek olmadığı anlaşılıyor. Illwind, doom metalin merkezini terk etmeden black metal, post-punk, gotik rock ve 70’ler hard rock mirasını aynı kompozisyon içinde işlevsel hâle getirmeye çalışıyor.

Albümün en dikkat çekici taraflarından biri riff yazımındaki yaklaşım. Birçok parça temel doom karakterini koruyan yavaş ve baskıcı gitar figürleri üzerine kurulsa da bu riffler çoğu zaman parçaların asıl belirleyici unsuru olmuyor. Özellikle “Crimson Skies” ve “Portal” gibi şarkılarda gitar, vokal melodileri ve bas gitarla sürekli bir etkileşim içerisinde hareket ediyor. Geleneksel doom metalde sık rastlanan tek eksenli riff hakimiyeti yerine farklı katmanların birbirine cevap verdiği daha hareketli bir düzenleme anlayışı tercih edilmiş. Bu durum albümün temposunu yükseltmese de müziğin durağanlaşmasını engelliyor.

Grubun en güçlü kozlarından biri vokalistin performansı. Operatik bir yaklaşım ile daha kırılgan ve karanlık tonlar arasında gidip gelen vokaller, albümün kimliğinde gitarlar kadar belirleyici bir rol üstleniyor. Özellikle uzun kompozisyonlarda vokaller yalnızca melodik bir unsur olarak değil, parçaların dramatik yapısını yönlendiren bir araç gibi kullanılıyor. Yer yer Warning’in melankolik yaklaşımını, yer yer ise Bathory’nin Viking dönemindeki kahramansı anlatım hissini çağrıştıran bu performanslar, albümün post-punk ve gotik etkilerini de görünür kılıyor. Buna rağmen vokal çizgileri her zaman aynı seviyede değil; özellikle “God of Sleep” içerisinde bazı melodik tercihlerin albümün geri kalanındaki kadar karakteristik olmadığı hissediliyor.

Gitar çalışı ise ilginç bir ikilik barındırıyor. Bir tarafta Black Sabbath geleneğinden beslenen ağır ve doğrudan riffler bulunurken, diğer tarafta shoegaze ve gotik rock estetiğini çağrıştıran daha puslu melodik katmanlar ortaya çıkıyor. Özellikle temiz gitar pasajları ve yankılı arpejler, müziği yalnızca ağırlaştırmak yerine genişletiyor. Bu tercih albümü çağdaş doom sahnesindeki birçok benzerinden ayıran temel unsurlardan biri. Çünkü burada atmosfer, klavye veya yapay ambiyans katmanlarıyla değil, doğrudan gitar düzenlemeleri üzerinden kuruluyor.

“Lucifer’s Mule” albümün kompozisyon anlayışını en iyi temsil eden parça konumunda. Açılıştaki drone katmanları, akustik dokunuşlar ve konuşma bölümleri zamanla devasa ritimlere, törensel davul düzenlerine ve uzun soluklu yükselişlere dönüşüyor. Şarkının başarısı yalnızca uzun olmasından değil, bu süreyi sürekli dönüşen bir yapı içerisinde kullanabilmesinden kaynaklanıyor. Tempo değişimleri, gitar soloları ve koro benzeri vokal katmanları parçanın dramatik eğrisini sürekli yeniden şekillendiriyor. Özellikle gitar soloları teknik karmaşıklıklarıyla değil, 70’ler hard rock geleneğinden gelen melodik anlatım güçleriyle öne çıkıyor. Albüm genelinde de benzer bir yaklaşım görülüyor; Illwind gösterişli virtüözite yerine duygusal ve yapısal işlevi olan soloları tercih ediyor.

Ritim bölümünün katkısı da göz ardı edilmemeli. Bas gitar çoğu zaman gitarların gölgesinde kalmak yerine bağımsız melodik hareketler üretiyor. Davullar ise geleneksel doom temposuna sadık kalırken parçaların dinamik geçişlerini destekleyen önemli bir denge unsuru hâline geliyor. Özellikle bazı bölümlerde hissedilen ilkel ve törensel ritmik yaklaşım, Neurosis ve Swans etkilerinin albüme yalnızca referans düzeyinde değil, yapısal düzeyde de yansıdığını gösteriyor.

Albümün prodüksiyonu ise teknolojinin sunduğu imkanlarla bazı kayıtların aşırı cilalı yaklaşımının karşısında duruyor. Analog karakteri belirgin olan kayıt anlayışı gitar tonlarına hafif bir pürüz ve sertlik kazandırırken müziğin fiziksel ağırlığını da koruyor. Bu tercih özellikle albümün melankolik ve sisli atmosferini güçlendiriyor. Illwind’in farklı etkileri bir araya getirme çabasının inandırıcı olmasında prodüksiyonun payı büyük; daha steril bir miks bu parçaları çok daha dağınık gösterebilirdi.

Albümün kapanışındaki “I Wanna Be Your Dog” yorumu ilk bakışta tuhaf bir seçim gibi duruyor. Ancak Illwind’in post-punk ve proto-punk etkilerini düşününce bu tercih albümün estetik çerçevesiyle tamamen çelişmiyor. Yine de cover versiyonun albümün kompozisyonel iddiasını ileri taşıyan bir katkı sunduğunu söylemek zor. Daha çok grubun beslendiği kaynakları görünür kılan bir epilog işlevi görüyor.

"The Unfolding at the End of Light", doom metalin temel yapı taşlarını radikal biçimde yeniden tanımlayan bir çalışma değil. Ancak türün katılaşmış alışkanlıkları içerisinde farklı etkileri yüzeysel süslemeler olarak değil, şarkı yazımının parçası hâline getirmeyi başaran albümlerden biri. Her riff veya her melodi aynı derecede güçlü olmasa da Illwind’in asıl başarısı, ağırlığı yalnızca tonlardan değil düzenleme derinliğinden ve atmosfer inşasından üretmesinde yatıyor. Bu nedenle albüm, sürekli uyarılmak isteyen dinleyicilerden çok, yavaş açılan kompozisyonların ayrıntılarını takip etmeye istekli doom dinleyicilerine hitap ediyor. Türün sınırlarını yıkmıyor, ancak o sınırların içerisinde kendine ait bir alan yaratmayı başarıyor.

OZAN

goholor1.bandcamp.com 
personal-records.com    
personal-records.bandcamp.com  
facebook.com/personalrecords666