ALBUM REVIEW
LUDGAR - Violent Visions
Ham enerji, sınırlı çeşitlilik, güçlü potansiyel.
Avusturya extreme metal sahnesinden radarımıza takılan Linz 204 tarihli "Molochian Rites" EP'sinin ardından ilk tam zamanlı albümü "Violent Visions" ile karşımızda. Albüm 1980'lerin yeraltı metalinin cilasız estetiğini bugünün prodüksiyon anlayışından özellikle uzak tutarak yeniden kuruyor. Kayıt speed, thrash ve black metalin kesişiminde dolaşsa da kendisini belirli bir alt türün kurallarına teslim etmiyor. Aksine dönemin ham ve kontrolsüz ifade biçimini öne çıkarıyor. Dört kişilik kadronun VENATOR, DEATH RACER ve ZEPTER gibi gruplarla bağlantıları da bu yaklaşımın tesadüfi olmadığını düşündürüyor; burada amaç incelikten ziyade doğrudanlık.
"Incantatio"nun karanlık ve uğursuz atmosferi sonrasında 'Enchanted By Decay' ile başlayan hareketlilik, albümün temel ritmik karakterini hemen ortaya koyuyor. LUDGAR çoğu parçada yüksek tempoyu tercih ediyor; ancak bu hız yalnızca davulların performansından kaynaklanmıyor. Riffler kısa, keskin ve çoğunlukla tekrar üzerine kurulu. Saitlerin punk etkili saldırganlığı, klasik thrash metaldeki teknik gösterişten ziyade erken dönem ekstrem metalin kaba kuvvetini hatırlatıyor. J. Steidl'in davulları ise özellikle sürekli hareket hâlindeki ziller ve kesintisiz vuruşlarla bu hissi daha da sertleştiriyor. Prodüksiyonun bulanıklaşmaya başladığı anlar bulunsa da bunun müziğin genel estetiğiyle çelişmediği söylenebilir; "Violent Visions" temizlenmesi gereken bir kayıt gibi değil, özellikle kirli bırakılmış bir performans gibi çalışıyor.
Burada asıl ilginç nokta, LUDGAR'ın black/thrash etiketinin çağrıştırabileceği melodik veya türsel formüllere fazla yaslanmaması. Zaman zaman black metal karakteri belirginleşse de albümün temel dili daha ilkel bir thrash anlayışına dayanıyor. 'Skull Splitting Sodomy' bu açıdan daha düzenli bir parça; rifflerin birbirine eklenişi ve daha belirgin bir nakarat hissi, albümün geri kalanındaki kontrolsüzlüğe kıyasla daha kolay takip edilebilir bir yapı oluşturuyor. 'Fire And Wrath' ile 'Serpent's Poison'ın girişlerinde ortaya çıkan daha yavaş bölümler de önemli, çünkü LUDGAR'ın yalnızca hız üzerinden hareket ettiğinde ne kadar çabuk tekdüzeliğe yaklaştığını gösteriyor. Özellikle bu nefes alma anları, grubun müziğinde atmosfer ve melodinin tamamen yok olmadığını ortaya çıkarıyor.
Buna karşın albümün en belirgin sorunlarından biri de yine burada ortaya çıkıyor. Parçalar arasındaki tempo ve riff yaklaşımı büyük ölçüde aynı eksende kaldığında, farklılık yaratabilecek unsurlardan biri olan vokal de her zaman yeterince işlevsel kullanılmıyor. L. Höller'in çığlıkları, ulumaları ve uzatılmış vokal sesleri "Violent Visions"ın en kolay tanınan unsuru. Ancak sürekli yüksek perdeli ve yankılı vokal kullanımı, ilk dinleyişte karakteristik görünen bu tercihin ilerleyen dakikalarda monotonlaşmasına neden olabiliyor. Sorun vokalin agresif olması değil; aynı ifade biçiminin farklı parçaların dramatik yapısına göre yeterince değişmemesi. Özellikle 'Fire And Wrath' gibi hızlı rifflerin kendi başına hareketli olduğu bölümlerde vokalin fazladan bir katman oluşturmak yerine müzikal ayrıntıların önüne geçtiği anlar bulunuyor.
Albümün orta bölümünde 'Molochian Rites' ve 'Forces Of Abhorration' gibi parçalar grubun hızlı ve kaba saldırısını sürdürüyor. Burada teknik yetersizlikten ziyade bilinçli bir sınırlama hissediliyor: riffler karmaşıklaşmıyor, davullar gösterişe yönelmiyor, gitarlar sürekli akılda kalıcı melodiler üretmeye çalışmıyor. LUDGAR'ın yaklaşımı, erken ekstrem metalin henüz teknik yetkinliğin başlı başına bir değer hâline gelmediği dönemlerine dönmek üzerine kurulu. Fakat bu estetik tercih, besteciliğin de aynı ölçüde sınırlanması hâline geldiğinde sorun yaratıyor. Albümün ikinci yarısında bazı parçalar yeni bir fikir geliştirmekten çok daha önce kurulmuş formülü yeniden uyguluyor.
'Black Torture' ve özellikle 'Abyssopelagic Descent'in daha yavaş başlayan bölümleri bu nedenle albümün tamamı içinde ayrı bir işlev kazanıyor. Hızın düşmesiyle gitarların yarattığı karanlık alan daha görünür hâle geliyor ve grubun yalnızca süratli rifflerden ibaret olmadığını kısa süreliğine gösteriyor. Ne var ki bu bölümler kalıcı bir bestecilik yönüne dönüşmüyor; parçalar yeniden hızlandığında LUDGAR bildiği bölgeye geri dönüyor. Bu, albümün en büyük çelişkilerinden biri: Grup atmosfer yaratabildiğini gösteriyor, fakat bu atmosferi daha geniş bir kompozisyon anlayışına dönüştürmek yerine çoğunlukla yeniden hız ve gürültüye başvuruyor.
"Violent Visions"ın görsel ve kavramsal tarafı da müziğin bu bilinçli kabalığıyla uyum içinde. LUDGAR isminin "Loup de guerre" ifadesinden türetilmesi ve savaş makinesi anlamına gelen bu kökenin yıkıcı bir güç metaforuna dönüşmesi, albümün doğrudan ve kaba estetiğiyle örtüşüyor. Buradaki imgelem, müziğin karmaşık bir konsept etrafında şekillendiğini değil, grubun seçtiği ilkel metal dilini tutarlı biçimde sürdürdüğünü gösteriyor.
Sonuçta "Violent Visions", 1980'lerin ekstrem metalini yeniden üretirken onu çağdaşlaştırmaya çalışan bir albüm değil; bilinçli biçimde paslı, kirli ve sınırlı bir ifade alanında kalmayı seçen bir çalışma. Bu tercih, özellikle gitar ve davulun ham birlikteliğinde ve albümün prodüksiyonunda ikna edici sonuçlar veriyor. Fakat aynı sınırlılık besteciliğe de yansıdığında parçalar arasındaki ayrım zayıflıyor ve vokal yaklaşımındaki tekdüzelik bu sorunu daha görünür hâle getiriyor. LUDGAR'ın güçlü tarafı, eski bir soundu taklit etmekteyen, aksine o soundun kaba enerjisini gerçekten taşıyabilmesi; zayıf tarafı ise bu enerjiyi uzun süreli bir müzikal kimliğe dönüştürecek çeşitliliği henüz yeterince geliştirememesi. "Violent Visions" bu nedenle underground black/thrash çevresinde dikkat çekebilecek kadar karakterli, fakat kendi hamlığının sınırlarını aşmak için daha güçlü bestecilik fikirlerine ihtiyaç duyan bir ilk albüm olarak kalıyor. Bu negatif ayrıntılara rağmen LUDGAR'ın taşıdığı potansiyel görmezden gelinecek gibi değil. Kariyerinin başında olan bir ekip için bir sonraki kayıtta bize neler taşıyacaklarına dair beklenti oldukça yüksek.
https://ludgar.bandcamp.com/album/molochian-rites-demo