NOOTHGRUSH – Man is His Own Tormentor

NOOTHGRUSH'un 1990'ların underground hardcore-punk sahnesinde sludge ve doom metalin konumunu etkileyen gruplar arasında anılması, bugün hâlâ neden kült bir isim olarak değerlendirildiğini açıklayan önemli bir başlangıç noktası. Oakland çıkışlı topluluk, 1994-2001 arasındaki ilk döneminde çok sayıda split ve kısa formatlı kayıt yayımlamasına rağmen hiçbir zaman bir stüdyo albümü ortaya koymadı. 30 Ekim'de NESPITHE RECORDS etiketiyle CD formatında yayımlanan "Man is His Own Tormentor", grubun özellikle 1996 yılında kaydettiği, farklı yayınlara ve yıllar içinde dolaşıma giren kayıtlara dağılmış materyali bir araya getiriyor. Bu nedenle çalışma, yalnızca eski kayıtların yeniden sunulduğu bir derleme olarak değil, NOOTHGRUSH'un yaratıcı kimliğinin şekillendiği döneme daha bütünlüklü bakma imkânı sağlayan bir arşiv çalışması olarak değerlendirilmeli.

Müziğin merkezinde, gitarların düşük akortlu ve ağır ilerleyen riffleriyle kurulan, temposunu çoğunlukla bilinçli biçimde aşağı çeken bir sludge yaklaşımı bulunuyor. Riffler karmaşık yapılardan ziyade tekrara, kalın distortion'a ve ritmik ağırlığa dayanıyor. Davulların bu yapıyı destekleyen yürüyüşü, parçaların hareket alanını daraltırken gitarların uzun süre aynı fikir üzerinde kalmasına imkân tanıyor. Bunun sonucunda ortaya çıkan ağırlık, yalnızca çalım yoğunluğundan değil, bestelerin dinleyiciye sürekli aynı baskıyı hissettiren düzeninden kaynaklanıyor. Vokallerdeki boğuk, yıpranmış çığlıklar ve death metal karakteri taşıyan growllar da bu müzikal yapının doğal bir parçası. Özellikle EYEHATEGOD geleneğini hatırlatan vokal yaklaşımı, NOOTHGRUSH'un hardcore-punk kökleriyle doom metalin ağır işleyişini bir araya getiren estetiğini belirginleştiriyor.

Parça çeşitliliği, bu ortak müzikal zeminin farklı yönlerini ortaya çıkarıyor. 'Dianoga', kısa bir konuşma örneğinin ardından başlayan gitarların ağır ve kasvetli ilerleyişiyle albümün karakterini erken aşamada belirliyor. 'DPS', daha belirgin ritmik hareketi ve groove odaklı yapısıyla bu durağanlığı kırarken, 'Useless' daha doğrudan bir vuruşa ve anlaşılır vokal çizgisine sahip. 'Sith' ise STAR WARS göndermelerini müzikal kimliğin dışında tutmak yerine, gürültülü sludge yapısının içine yerleştiriyor. 'Erode the Person'da bas gitarın öne çıkan başlangıcı, parçayı daha doom odaklı bir hatta taşıyor. Gitarların uzun süre koruduğu notalar ve ağır ilerleyiş, besteye belirgin bir çökkünlük katıyor. 'Jundland Wastes' ise bu yoğunluğu daha hareketli bir riff akışıyla dengeleyerek albümün dikkat çekici parçalarından birine dönüşüyor.

Derlemenin farklı dönemsel kayıtları bir araya getirmesi, ses bütünlüğü açısından bazı dalgalanmaları da beraberinde getiriyor. Genel prodüksiyon yaklaşımı cilalı veya ayrıntıları belirginleştirmeye çalışan bir anlayıştan uzak. Gitarların bulanık ve aşırı yüklü tonu, vokallerin enstrümanların üzerine yerleşen sert karakteri ve kayıtların ham dokusu, NOOTHGRUSH'un müziğini daha da aşındırıcı kılıyor. Bu tercih, bestelerin melodik ayrıntılarını zaman zaman geri plana itse de grubun hardcore-punk kökenli sludge anlayışıyla örtüşüyor. Burada teknik berraklıktan çok, rifflerin fiziksel ağırlığı ve performansın kontrolsüz hissi önem taşıyor.

CELTIC FROST'un 'Procreation of the Wicked' parçasına getirilen yorum ise grubun gelenekle kurduğu ilişkinin tartışmaya açık tarafını gösteriyor. Orijinal bestenin temel riffini koruyan NOOTHGRUSH, parçayı kendi death metal vokal yaklaşımıyla yeniden şekillendiriyor. Bununla birlikte yorum, kaynak materyalin karakterini bütünüyle dönüştüren bir düzenlemeden ziyade, grubun kendi müzikal sınırları içinde gerçekleştirdiği daha doğrudan bir uyarlama niteliğinde. 'Friends of Mine' ise derlemenin en dikkat çekici bölümlerinden biri. On üç dakikaya uzanan bu kayıt, ağır ve kararlı ritmik yürüyüşüyle NOOTHGRUSH'un uzun süre aynı müzikal fikir üzerinde çalışabilme becerisini ortaya koyuyor. Özellikle gitarların oluşturduğu sürekli gerilim, parçanın süresini bir dezavantaj olmaktan çıkarıyor.

Canlı kayıtlar da "Man is His Own Tormentor"un arşiv değerini artıran unsurlar arasında. KZSU'da 1 Mayıs 1996'da kaydedilen performans, grubun o dönemki repertuvarını sahne ortamında duyma fırsatı sunuyor. 'Imperial March'ın grubun kendi müzikal dünyasına uyarlanması ve daha sonra 'Dianoga', 'DPS' gibi parçaların canlı versiyonlarının duyulması, kayıtların yalnızca stüdyo materyaliyle sınırlı kalmadığını gösteriyor. Şarkıların farklı icralarını karşılaştırmak açısından da anlamlı olan bu bölüm, NOOTHGRUSH'un sahnedeki ham ve tavizsiz karakterini belgeliyor. Derlemenin kapanışında yer alan 9 Şubat 1996 tarihli konserden daha önce CD formatında yayımlanmamış canlı parça da bu arşiv yaklaşımını tamamlıyor.

NOOTHGRUSH'un 1990'lar sludge sahnesindeki önemi, türün ağır rifflerini hardcore-punk'ın doğrudanlığıyla birleştiren yaklaşımında yatıyor. "Man is His Own Tormentor" bu kimliği yeniden tanımlayan veya grubun müzikal sınırlarını genişleten bir çalışma değil; daha çok dağınık yayın geçmişi nedeniyle erişilmesi güç hâle gelmiş kayıtları bir arada değerlendirme imkânı sağlıyor. Yaklaşık 73 dakikalık içeriği ve ham ses karakteri, daha temiz prodüksiyonlar ve belirgin melodik gelişimler arayan dinleyiciler için yorucu olabilir. Buna karşılık erken dönem sludge, doom ve old-school death metalin kesişimindeki kayıtlarla ilgilenenler açısından önemli bir belge niteliği taşıyor. NOOTHGRUSH'un etkisini yalnızca geçmişteki konumuyla değil, bu kayıtların bugün de taşıdığı müzikal sertlikle anlamak mümkün.

nespitherecords.com
nespitherecords.bandcamp.com
facebook.com/nespitherecords