ALBUM REVIEW
SIGILO – Gloria ad Inferi
Doksanlar black metali, tanıdık karanlık melodiler.
İlk albüm… Tek adam grubu… Black metal… İncelemeye bayıldığım bir üçlü… Hele bu üçünün kalitesi belli bir seviyeyi aşmışsa… Portekizli SIGILO, tüm bunları bünyesinde barındırarak ziyadesiyle dikkatimi çekmeyi başardı. Kökleri 2014’e kadar uzanan ancak 2019’da SIGILO olarak yeniden doğan grup, 2025’te ilk ürünü olarak Luxuria de Lilith ile ortak bir split yayınladı. Geçtiğimiz ekim ayında yayımlanan “Gloria ad Inferi” ise grubun ilk albümü olma özelliğini taşıyor. Tüm enstrümanların çalımı ve vokaller Selvmord’a ait.
Tek adam gruplarını her zaman dikkat çekici bulmamın sebebi, yaratıcılığın maksimum seviyede tek elden çıkması sanırım. Çok iyi müzisyenlerin bir araya gelerek oluşturduğu harmoniye de elbette bayılıyorum ama bu tek adam büyüsü beni daima farklı etkiliyor. Özellikle black metal gibi derin ve kişiselleşmeye yatkın bir metal janrasında bence çok fark yaratabiliyor. Bu tek adam grubunun ilk üretimine dönecek olursak, oldukça hazırlıklı bulduğumu söylemeliyim. Albüm, uzun süre üzerinde düşünüldüğünü ve çalışıldığını hissettiriyor dinleyiciye. 56 dakika süren ve 11 parçadan oluşan albümün, bir ilk çalışma için dinleyiciyi sıkmadan ama derinlemesine bir fikir vermeye yetecek içeriğe sahip olduğunu düşünüyorum.
Albümün açılış parçası “Black Spell of Death, Chaos and Destruction”, aslında bizi neyin beklediğini çok güzel özetleyen bir açılış. Ben şahsen bu albüme ve grubun tarzına “dertsiz black metal” demek istiyorum. Bunu çok pozitif bir noktadan söylediğimi ifade etmeliyim. Kastettiğim şey, sizi yormadan keyif veren, içine alan, alışık olduğunuz ya da duymak istediğiniz ritimlerle karşılayan bir tarza sahip olması. Zorlamıyor ama kolaya da kaçmıyor. Vaat ettiğini veriyor.
Bu noktada albümde 11 parça olmasını da takdire şayan bulduğumu söylemeliyim. Ancak grubun ilk projesi olan split albümdeki dört parçanın burada da aynen yer aldığı nüansını eklemeliyim. Albümün genel havasını ve ruhunu doksanlar black metali olarak yorumlayabilirim sanırım. Siz de dinlerken o yılların gruplarının esansını hissedeceksiniz bence. Bunu yine olumlu buluyorum çünkü dediğim gibi, albümü bilindik ve rahat dinlenilir kılan unsurlardan biri de bu.
Parçalara tekrar dönecek olursak açılıştan sonraki dört parça, split albümde de yer alan ve grubu bilenlerin zaten aşina olduğu şarkılardan oluşuyor. Bu dörtlü arasında bence en başarılı olan ve albümdeki mutlak favori şarkılarımdan biri “The Lurking Evil”. Albümü dinlerken birkaç kez özellikle bu parçadan başladım. Size de ilk olarak bu parçayı dinlemenizi öneririm. Gerçekten her şeyiyle harika ve rahat bir black metal şarkısı. Türün sevenlerini kolayca yakalayacağını düşünüyorum. Bu şarkıdan sonra gelen “Everything Satan” ve “As Cosmic Force Rise” ile özellikle kapanış sekansıyla beni ciddi anlamda yakalayan albümün isim parçası “Gloria ad Inferi”, blok hâlinde albümün en iyi anlarını oluşturuyor diyebilirim.
Sonlara yaklaştıkça “Engodo” parçasıyla albümün bir ambiyans kaybı yaşadığını düşünüyorum ama sonrasında gelen “Cavernous Black Spell of Death, Chaos and Destruction” ile durum toparlanıyor. Nihayetinde kapanışı, ikiz ve devam parçası niteliğindeki “Cavernous Universal Gathering Chantic” ile yapıyoruz. Böylece albüme en yüksek, atmosferik ve melodik hâliyle veda ediyoruz. Portekiz’den çıkan bu taze grubu ve ilk albümünü keyifle dinleyeceğinizi düşünüyorum. Size hiç yabancılık hissettirmeyecek bir karanlık vaat eden grup, bu özelliğiyle bence kesinlikle şansı hak ediyor. Hem bildiğiniz hem de yeni keşfettiğiniz bir dehlizde karanlıkla buluşmaya davet eden gruba şamdanlarınızı alıp eşlik edin derim.
Metalle kalın!
https://sigiloblackmetal.bandcamp.com/