ALBUM REVIEW
Echoes of a Dying World - Revelations
Metalcore baskın melodiler.

Grubu benim gibi ilk kez tanıyacaksanız, grup hakkında biraz bilgi vererek başlayalım.
2020 yılında Belçika'da kurulan bu ekstrem metal grubu, kendi tarzını melodic death metal olarak tanımlıyor. Ancak bu EP'yi dinledikten sonra ben, grubun aslında daha çok metalcore yapmak istediğini, melodic death metal kalıplarını ise akılda kalıcılığı artırmak adına kullandığını düşündüm.
Grubun ilk ismi Northwind olarak belirlenmiş, daha sonra ise günümüzde kullandıkları isimlerine geçmişler. Beş kişiden oluşan grubun kadrosu şu şekilde:
Vokalde Tine Vanmuysen
Elektro gitarlarda Wim Melis ve Michiel Debie
Bas gitarda Gert Cools
Davulda Jasper Vreys
Bu EP'ye kadar bir EP ve bir de tam uzunlukta albümleri bulunuyor. Bu çalışmalar konsept olarak bir üçlemeyi oluşturuyor. Hikâye ise kıyamet, çöküş ve insan zihninin parçalanmasını konu alıyor.
"Before The Fall" EP'si hikâyenin başlangıcını oluşturuyor. Çöküşün hemen öncesindeki tekinsiz karanlık atmosferi ve yaklaşan felaketin ayak seslerini anlatmaya çalışıyor.
"Tribulations" albümü ise kıyametin tam ortasında olduğumuzu söyleyen bir çalışma.

İncelemesini yaptığım "Revelations" EP'si ise kıyamet sonrasında geriye kalan enkazı gösteriyor.
Bu EP'de anlatılan temayı biraz daha açacak olursak, kıyameti atlatan ve hayatta kalan birinin gözünden, içinde bulunduğu zamanda kaybolmuş hissetmesini aktarmayı amaçlıyor.
Parçalar genellikle brutal vokalli olsa da aralarda Theatre of Tragedy, Epica ve Nightwish tarzı clean vokal geçişleri de duyuyorsunuz. Ben saf bir melodic death metal grubu beklerken, aslında her şeyden biraz eklenmiş bir sound ile karşılaştım. Gitar riffleri çoğunlukla metalcore karakteri taşırken, aralarda melodic death metal esintileri taşıyan melodiler ve sololar da yer alıyor.
"İskariot" parçası başlar başlamaz vokalin sesini duyduğumda "Acaba bu Angela Gossow olabilir mi?" diye irkildim ve hemen kontrol ettim. Değilmiş ama internet olmasa bir süre öyle zannederek dinlemeye devam ederdim. Bu parçada konuk sanatçı olarak Belçika sahnesinin tanınan isimlerinden Tijs Vanneste yer alıyor.
"The Rupture" daha çok metalcore riffleri içeriyor ve clean vokaller daha belirgin şekilde duyuluyor. İlk parçanın aksine solo içermeden ilerleyen bir şarkı olmuş.
"Generation Curses" ise bana oldukça sıradan bir parça gibi hissettirdi.
"Mathematical Design", melodi anlayışı ve gitar tonu ile eski doom/death gruplarını hatırlattı. Ancak riffler yine metalcore tarafına daha yakın duruyor. İkinci dinleyişimde ise kendi kendime "Bu parça resmen Carcass kopyası." dedim. Carcass bir gün metalcore yapsa nasıl olurdu sorusunun cevabı gibi adeta.
Son parça "System in the Dark" ise doom atmosferinde ilerleyen, standart bir kapanış parçası.
Özetle, bunun bir EP olmasından mı kaynaklanıyor bilinmez ama çalışma bana albüm bütünlüğünden uzak bir his verdi. Eğer metalcore soslu melodic death metal seviyor ve bu türe eklenen farklı türlerle olan etkileşiminden hoşlanıyorsanız, bu EP'yi ve grubu sevmeniz oldukça olası.
TAHİR
Facebook
VI.BE
Instagram
Bandcamp
YouTube
Spotify
Apple Music
Amazon
Tidal
Deezer
Metal-Archives

