ALBUM REVIEW
WORMWOOD - Å
Melodik, karanlık, deneysel.
2014’te Stockholm’de kurulan WORMWOOD, black metalin sert çekirdeğini melodik katmanlar, folk dokuları, progresif geçişler ve karanlık rock etkileriyle genişleten bir çizgide ilerliyor. İlk dönemlerindeki daha doğrudan black metal anlayışından uzaklaşan grup, dört stüdyo albümünün ardından "Å" ile bu müzikal dönüşümün yeni bir aşamasını sunuyor. İki parçalık EP, grubun agresyon ile melodi, karanlık ile açıklık ve gelenek ile deney arasındaki dengeyi nasıl kurduğunu kısa fakat yoğun bir formatta ortaya koyuyor.
EP, kısa çalışma süresine rağmen grubun kompozisyon anlayışındaki genişlemeyi iki uzun parçaya sıkıştırıyor. Yaklaşık 16 dakikaya yayılan bu iki şarkı, Stockholm çıkışlı grubun ilk dönemlerindeki daha doğrudan black metal yaklaşımından melodik, progresif ve yer yer folk etkileri taşıyan daha katmanlı bir yapıya doğru ilerleyişini sürdürüyor. Ancak “Å”nın asıl meselesi yalnızca tür sınırlarını esnetmek değil; melodik ihtişam ile agresif riff yapısını aynı kompozisyon içinde ne kadar doğal biçimde bir araya getirebildiği ve bu yaklaşımın iki parçada neden aynı ölçüde sonuç vermediği.
EP’nin açık ara en güçlü bölümü olan 'Yra | Extas', WORMWOOD’un bugün hangi noktada durduğunu en iyi gösteren kompozisyon. Parça, donuk blast beat’lerin üzerine yerleştirilen sıcak ve belirgin melodik gitar çizgileriyle sert bir black metal zemini kuruyor; fakat grup bu yapıyı uzun süre aynı yoğunlukta tutmak yerine hard rock karakterli groove’lara, daha sakin progresif geçişlere ve folk çağrışımlı melodik ayrıntılara açıyor. Burada dikkat çekici olan, bu unsurların parçaya sonradan eklenmiş süslemeler gibi durmaması. Ritim yapısı değiştikçe gitarların rolü de değişiyor, bas daha belirgin bir ağırlık kazanıyor ve şarkı kendi motiflerini geri çağırarak yeni bir yükseliş alanı yaratıyor.
Özellikle sakin bölümlerde gitarların daha geniş ve atmosferik kullanımı ile basın belirgin biçimde duyulması, parçanın black metal saldırganlığından tamamen kopmadan nefes almasını sağlıyor. WORMWOOD burada progresifliği teknik gösteriş üzerinden değil, düzenleme mantığı üzerinden kullanıyor. İlk bölümde kurulan melodik fikirlerin ilerleyen dakikalarda yeniden ortaya çıkması ve giderek daha epik bir forma taşınması, dokuz dakikalık sürenin işlevsel kalmasını sağlıyor. Sonlara doğru uzatılan epik melodi ise grubun melodik black metal tarafını doğrudan öne çıkarırken, önceki agresif bölümlerle kurduğu karşıtlık sayesinde etkisini artırıyor. Parçanın umutlu ve aydınlık bir kapanışa yönelmesi de bu nedenle yapay bir iyimserlik hissi yaratmıyor; karanlık tonalitenin içinden geliştirilmiş bir çözülme olarak çalışıyor.
Bu noktada WORMWOOD’un çağdaş melodik black metal içerisindeki konumu da daha belirgin hale geliyor. Grup, atmosferik ve sinematik genişlemeleri doğrudan türün merkezine yerleştirmek yerine bunları riff gelişiminin bir parçası haline getiriyor. Folk dokunuşları da aynı şekilde parçanın kimliğini belirleyen tek unsur değil. Asıl omurga hâlâ black metal riffleri, blast beat’ler ve güçlü melodik motiflerden oluşuyor. Dolayısıyla “Yra | Extas”, türün sınırlarını zorlayan bir deneyden çok, mevcut melodik black metal dilini progresif düzenleme ve farklı dinamik seviyelerle genişleten kontrollü bir çalışma niteliğinde.
'Purposeless Geometry' ise aynı kompozisyonel potansiyeli daha tartışmalı tercihler üzerinden kullanıyor. Şarkının ilk bölümündeki çift gitar melodileri ve 1990’ların karanlık metal/post-punk estetiğini çağrıştıran yaklaşım, WORMWOOD’un daha eski dönemlerden gelen melodik karanlık metal kodlarını güncel sound’uyla birleştirdiğini gösteriyor. Ardından gelen sakin bölüm, parçayı progresif rock yönüne çekerek yoğunluk merkezini geçici olarak ortadan kaldırıyor; karanlık growl ve çığlıkların geri dönüşü ise bu sakinliği yeniden ekstrem metal bağlamına yerleştiriyor. Yapısal açıdan bakıldığında burada da malzeme eksikliği yok.
Sorun, bazı fikirlerin parçanın geri kalanıyla kurduğu ilişkinin daha tartışmalı olması. Özellikle melodik gitarların üzerine yerleştirilen 'la la' biçimindeki temiz vokal/melodik motif, bir açıdan grubun alışılmış black metal vokal anlayışıyla bilinçli bir karşıtlık kuruyor. Başka bir açıdan ise şarkının sert gitar dokusu ve karanlık atmosferiyle arasında belirgin bir estetik sürtüşme yaratıyor. Bu nedenle söz konusu bölüm, parçanın karakterini güçlendiren cesur bir kırılma olarak da okunabilir, kompozisyonun zaten güçlü olan melodik yapısına gereksiz bir katman ekleyen bir tercih olarak da. Buradaki problem fikrin alışılmadık olması değil; fikrin, şarkının ana riff ve atmosfer mantığını gerçekten dönüştürüp dönüştürmediği.
Bu ikilik “Å”nın tamamındaki temel gerilimi de ortaya çıkarıyor. WORMWOOD, farklı türlerden aldığı unsurları yalnızca yan yana dizmekten ziyade bunları aynı uzun-form yapı içinde birbirine bağlamaya çalışıyor. 'Yra | Extas' bu yöntemi neredeyse kusursuz bir akışla uygularken, 'Purposeless Geometry' daha fazla risk alıyor fakat bu risklerin bazıları müziğin ana estetik hattına aynı ölçüde ikna edici biçimde bağlanamıyor. İlginç olan da tam olarak bu: EP’nin en tartışmalı unsuru aynı zamanda grubun sınırlarını genişletme arzusunun en görünür işareti.
Prodüksiyon yaklaşımı ise bu genişlemeyi destekliyor. Temiz ve ayrıntılı miks, gitar melodilerinin, basın ve daha sakin atmosferik katmanların birbirini boğmadan duyulmasına izin veriyor. Bununla birlikte sound, ekstrem metalin ham tarafını tamamen törpülemiyor; blast beat’ler ve sert vokal bölümleri hâlâ kompozisyonların ağırlık merkezini oluşturuyor. Böylece “Å”, modern ve berrak prodüksiyon normlarına yaklaşırken WORMWOOD’un müziğindeki kaba kuvveti de koruyor. Bu denge özellikle 'Yra | Extas'ta çok daha başarılı.
EP’nin iki parçadan oluşması ise bütün bu tercihleri daha görünür hale getiriyor. Yaklaşık 16 dakikalık sürede bir parçanın olağanüstü güçlü, diğerinin ise belirgin biçimde bölücü olması, “Å”yı ortalama bir yayın olmaktan çıkarırken aynı zamanda tutarlılık sorununu da büyütüyor. Daha uzun bir albümde yan unsur olarak kalabilecek tartışmalı bir fikir burada doğrudan çalışmanın yarısına denk geliyor. Dolayısıyla WORMWOOD’un deneysel yaklaşımının bedeli de açık biçimde ortaya çıkıyor: grup, daha güvenli bir melodik black metal formülüne sığınmak yerine kendi dilini genişletmeyi tercih ediyor, fakat her genişleme aynı kompozisyonel karşılığı bulmuyor.
“Å”, bu nedenle WORMWOOD’un gelişimini belgeleyen küçük ama açıklayıcı bir ara durak. 'Yra | Extas', melodik black metalin agresif rifflerini progresif düzenlemeler, folk dokuları ve geniş dinamiklerle nasıl büyütebileceklerini gösterirken, 'Purposeless Geometry' grubun estetik sınırları zorladığında ortaya çıkabilecek sürtüşmeleri de görünür kılıyor. EP’nin değeri yalnızca iyi yazılmış melodilerinde değil; WORMWOOD’un artık türün yerleşik kalıplarını tekrar etmek yerine, bu kalıpların içinde hangi fikirlerin gerçekten işlevsel olduğunu test etmesinde yatıyor. Bu yaklaşımın en ikna edici sonucu henüz iki parçanın tamamına eşit biçimde yayılmış değil, ancak grubun çağdaş ekstrem metal içerisindeki kimliğini belirleyen asıl unsur da tam olarak bu arayış.
https://wormwood-official.bandcamp.com/